ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΔΥΤΟΝ

ΤΟ ΟΡΦΙΚΟ ΡΟΔΟ ΚΑΙ Ο ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ... Το Ρόδο ως υπέρτατο ηλιακό σύμβολο και εμβληματικό αρχέτυπο των Πυθαγορείων μυστών και φιλοσόφων, είναι εκείνο που αναδύει ένα μεθυστικό άρωμα, αποτελεί το άνθος αυτό που θάλλει από ζωντάνια και ανοίγει τα πέταλά του κατά επιβλητικό τρόπο, όσο η Άνοιξη γνωρίζει την εκστασιαστική της κορύφωση... Η διεργασία αυτή που συντελείται σε φυσικό επίπεδο, επελέγη εγνωσμένα από τους αρχαίους μύστες, προκειμένου να αποδώσει σε αλληγορικό και συμβολικό επίπεδο, την ψυχοπνευματική εκείνη διεργασία που συντελείται στα άδυτα του Είναι του αληθινού αναζητητή του Φωτός. Και είναι γεγονός, ότι το ρόδο της ψυχής, ο εν ημίν χριστικός σπινθήρας που τελεί σε λανθάνουσα κατάσταση, θάλλει και αφυπνίζεται όσο ο αναζητής εντρυφεί, εμπεδώνει αλλά κυρίως και πρωτίστως βιώνει τη Γνώση, τρεφόμενος και ανδρωνόμενος από το Ιερό Δένδρο της, εφαρμόζοντας τα πορίσματα και τις αρχές της σε κάθε τομέα του βίου του, για αγαθούς και δημιουργικούς σκοπούς, τελεσφορώντας ένα ηθικό απ...

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΕΝΟΣ ΕΚΑΣΤΟΥ ΕΞ ΗΜΩΝ...  Η σημερινή εποχή που διανύει η ανθρωπότητα, είναι όσο ποτέ άλλοτε επιβαρυμένη με την κυριαρχία του Ψεύδους σε όλες του τις μορφές και διαστάσεις. Στην κυριολεξία η περιρρέουσα ατμόσφαιρα χαρακτηρίζεται από το στοιχείο του επίπλαστου, του παραπλανητικού, του υποκριτικού, καθώς ο χαμελαιοντισμός και η διπροσωπία ανθούν, ενώ η ψευδολογία γνωρίζει την υστερική της κορύφωση μέσα από ένα ντελίριο προσποιήσεως και χαμέρπειας, εκφράζοντας τα πιο ποταπά και χυδαία ένστικτα και παρορμήσεις της μαζοψυχής... Και στο σημείο αυτό διαπιστώνεται μία κραυγαλέα αντίφαση: Ενώ ουκ ολίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι διαμαρτύρονται για την παρακμιακή αυτή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και για τον εκπεσμό των ηθών και την ευτέλεια των συμπεριφορών, ωστόσο πλείστοι εξ αυτών είναι εκείνοι που στο πεδίο της απτής καθημερινότητάς τους υϊοθετούν, εκτρέφουν, ανέχονται, υποθάλπουν, διαλαλούν και αποδέχονται τα ψεύδη, πάσης φύσεως και μορφής......

 ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΑΝΤΙΒΑΡΟ ΣΤΗΝ ΛΑΓΝΕΙΑ ΤΗΣ ΥΛ ΗΣ... Κάλλος ψυχής, αρετή πάσα, είχαν αποφανθεί οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ως επίσης και ότι "πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος", θεμελιώνοντας δι΄ αυτού του ορισμού τις αρχές και τις βάσεις ενός πολιτισμού ανθρωποκεντρικού και όχι χρησιμοθηρικού. Ενός Πολιτισμού θεμελιωμένου σε αυθεντικές αξίες και βιωματικές αρετές και όχι σε κίβδηλα και ψευδεπίγραφα πρότυπα, όπως συμβαίνει σήμερα με την φρενίτιδα του κατευθυνόμενου life style... Οι αρχαίοι πρόγονοί μας και ιδίως οι φιλοσοφούντες μύστες, μόνο ασκητές και αρνητές του Κάλλους δεν ήσαν, με την μοναστική έννοια του όρου. Υμνούσαν την ομορφιά ως στοιχείο και έκφανση της Δημιουργίας.  Οπωσδήποτε, η αισθητική διάσταση κατέχει βαρύνουσα σημασία, καθ΄ ότι λειτουργεί ελκτικά ή απωθητικά, ουδείς αντιλέγει ότι είναι θεμιτό και ευκταίο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μιας μορφής να είναι όμορφα, να αποπνέουν κάλλος και να ανακαλούν στην ψυχή θετικές εντυπώσεις και αρχετυπικές εικόνες από το βασ...

25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821-25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 2021, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΜΗΔΕΠΟΤΕ ΕΚΠΛΗΡΩΘΕΙΣ, ΕΠΙΖΗΤΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ... H 25η Μαρτίου του 1821, αναμφίβολα κατέχει δεσπόζουσα θέση ανάμεσα στις επετείους του Ελληνισμού. Αποτελεί θεμελιακό ορόσημο για την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό και τη θεμελίωση ενός σύγχρονου Ελληνικού Κράτους.  Η επέτειος αυτή, συνιστά έναν αληθινό ύμνο στην Δύναμη της Θελήσεως, αφού μία χούφτα στην κυριολεξία αγωνιστών, σε πείσμα των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής και της παντοδυναμίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας, αποδύθηκε σε έναν αγώνα ασυμβίβαστο και ιερό, για την εκπλήρωση των στόχων της Φιλικής Εταιρείας, που δεν ήσαν άλλοι από την απελευθέρωση και την πολιτική αποκατάσταση του Έθνους των Ελλήνων... H έκφραση του Στρατηγού Μακρυγιάννη "Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς, όταν μετρημένοι στα δάκτυλα αγωνιστές υψώσαμε το λάβαρο του Αγώνα", αποδίδει ακριβώς το κλίμα της εποχής, ενάντια στην "Ιερά Συμμαχία" και στις δεσποτείες που καταδυνάστευαν την Ευρώ...

ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΥΓΙΗ... Παιδεία δεν συνιστά το εκπαιδευτικό εκείνο σύστημα ή η διδασκαλία αυτή που παρέχει απλόχερα γνώσεις προς αφομοίωση, αλλά εκείνη η μέθοδος η οποία καλλιεργεί την κριτική και αναπτύσσει τη νοητική ικανότητα του ανθρώπου, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να αναπτύξει τρόπο σκέπτεσθαι...  Η Παιδεία στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορεί να είναι χρησιμοθηρική, τεχνοκρατική, αλλά οφείλει να έχει προσανατολισμό αμιγώς ανθρωποκεντρικό, ανθρωποπλαστικό, διαμορφώνοντας και διαπλάθοντας συμπεριφορές και καλλιεργώντας συνειδήσεις... Πολύ ορθά ο Πλάτων είχε χαρακτηρίσει την παιδεία, όταν συντελείται κατά τα οφειλόμενα πρότυπα, ως τον δεύτερο ήλιο στην ζωή του ανθρώπου.  Είναι ο καθοριστικός εκείνος παράγοντας που διαμορφώνει τη νοοτροπία, τον χαρακτήρα και εφοδιάζει τον άνθρωπο με τα αναγκαία εκείνα μέσα και πνευματικά βοηθήματα για να πορευθεί στη ζωή του... Σήμερα, παιδεία με την ουσιαστική έννοια του όρου δεν υφίσταται. Υπάρχει μόνο μία τεχνοκρατικής ...

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ: Η ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ.... Η Εαρινή Ισημερία, με ό,τι αυτή σημασιοδοτεί τόσο σε αστρονομικό, όσο κυρίως σε πνευματικό και μεταφυσικό επίπεδο, αποτελεί μία αρχέγονη διεργασία και συνάμα μία Φυσική Εορτή, μέσα από την οποία επέρχεται η διδαχή των θείων νόμων της Φύσεως... Η Εαρινή Ισημερία, που ετυμολογικά σημαίνει την ισόρροπη διάρκεια ημέρας και νύκτας (μετά δε από αυτήν αρχίζει η ημέρα να ενισχύεται περιορίζοντας τη νύκτα), αποτελεί αναμφίβολα έναν από τους τέσσερις διάυλους μέσα από τους οποίους επέρχεται ο εσωτερικός μετασχηματισμός, η η εσωτερική ανάπλαση του ανθρώπου, αποβάλλοντας σταδιακά την θνητή/τιτανική φύση του με ό,τι το χθόνιο και το ατελές αυτή περικλείει, αναβιβαζόμενη προς τους ανωτέρους κόσμους... Διόλου τυχαία, την περίοδο αυτή που είναι συνυφασμένη με την Αναγέννηση της Φύσεως, ετελούντο τα μικρά Ελευσίνια Μυστήρια, τα εν Άγραις καλούμενα, τα οποία συνιστούσαν την προπαρασκευή για την μέθεξη των αναζητητών του φωτός στην...

Ο ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ ΤΟΥΣ... Η περίοδος των Αποκριών, πέρα από την προφάνεια του ξέφρενου πανηγυριού, της ευθυμίας και της διασκεδάσεως, αποτελεί ένα εφαλτήριο που τροφοδοτεί τη σκέψη μας αλλά κυρίως την υποσυνείδητη διάνοιά μας, με πολλούς και σοβαρούς προβληματισμούς, με φιλοσοφικής και υπαρξιακής υφής ζητήματα, εκφράζοντας, αλληγορικώ τω τρόπω, την κατίσχυση των μεγαλειωδών νόμων και α ρχών της Ζωής και της Δημιουργίας... Δεν είναι μόνο η έναρξη της αποχής από το κρέας, που συνιστά μία μεγάλη και σοβαρή προετοιμασία, σε ψυχοπνευματικό και σωματικό επίπεδο για την υποδοχή της Μεγάλης Εβδομάδος, ειδωμένης ως τα πάθη του Αδώνιδος ή του Κεχρισμένου/Χριστού και την εμβίωση του μυστηριακού/τελετουργικού δράματος του Θνήσκοντος και Ανασταινόμενου Θεού. Είναι μία σημαντική υπόμνηση των διονυσιακών δρωμένων, των εχόντων σχέση προς την αποθέωση της γονιμικής λατρείας και του ξέφρενου ενθουσιασμού, κατάσταση συνειδησιακής διευρύνσεως που υπερβαίνει συμβατικό...