ΨΥΧΙΚΟ ΕΓΡΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ.. . Είναι γνωστό ότι κατά την αρχαιότητα πολλές λέξεις και όροι, είχαν διαφορετική εννοιολογική σημασία από αυτήν που γενικευτικά τους αποδίδεται σήμερα. Στο πλαίσιο αυτό, εντάσσεται και ο όρος "Δαίμων" και "δαιμόνιον" ο οποίος σήμαινε την αγαθοποιό πνευματική οντότητα. Σύμφωνα με την εξελικτική πορεία των Ελλήνων, αφού ο άνθρωπος τελειοποιηθεί, σταδιακά καθίσταται Ήρως, Δαίμων, Ηθίθεος, Θεός και ανέρχεται περαιτέρω στους Ανωτέρους Κόσμους. Συνεπώς, ο όρος "δαίμων" ενείχε το στοιχείο της ευσεβείας, υποδήλωνε μία υψηλής στάθμης πνευματική οντότητα. Σε καμία περίπτωση δεν προσελάμβανε την αρνητική σημασία που της προσέδωσε ο Χριστιανισμός. Αρχικά στην επική ποίηση δαίμονες καλούνταν οι θεοί. Ο όρος προέρχεται από το ρήμα «δαίω» και «δαίομαι» που σημαίνει μοιράζω (μοιράζω στον καθένα την τύχη του). Επομένως δαίμων είναι «αυτός που ορίζει τη μοίρα ενός ανθρώπου». Η έννοια του δαίμονος, από μία άποψη, ή...