ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΔΥΤΟΝ

ΑΡΤΕΜΙΣ, Η ΘΕΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ Η Άρτεμις ήταν μία από τις κυριότερες θεότητες του ελληνικού Δωδεκάθεου, κόρη του Δία και της Λητούς, δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα. Όπως ο Απόλλωνας ενσάρκωνε τον ΄Ηλιο, κατ΄ αντιστοιχία η Άρτεμις ήταν η θεά της Σελήνης. Ο Όμηρος την αποκαλούσε «Πότνια Θηρών», δηλαδή «Δέσποινα των ζώων» και «αγροτέρα». Κατοικούσε κοντά στις πηγές και στα ποτάμια  και προστάτευε τα ζώα εξουσιάζοντάς τα. Προς τιμή της διεξάγονταν  τα Aρτεμίσια. H γιορτή τελούνταν σε όλη την Eλλάδα και τις μικρασιατικές ακτές. H πιο περίφημη γιορτή γινόταν στην Έφεσο, όπου υφίστατο και ο ομώνυμος ναός της. Στην Άρτεμη ήταν αφιερωμένη η έκτη μέρα κάθε μήνα και πρωτίστως η νύκτα της Εαρινής Ισημερίας.  Στην θρησκευτική ζωή της Σπάρτης, η λατρεία της θεάς Αρτέμιδος κατείχε τη δεύτερη θέση μετά τον Απόλλωνα. Κατά τη διάρκεια των τελετών της Καρυάτιδος Αρτέμιδος, νεαρές παρθένες της Σπάρτης, οι Καρυάτιδες, χόρευαν προς τιμή της θεάς ένα χορό, τον καλαθίσκον, χορό...

ΙΠΠΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ... Η Ιπποσύνη έρχεται να ανταποκριθεί ως θεσμός φιλοσοφικός-στρατιωτικός και μυητικός, στην αέναη διαμάχη η οποία σύμφωνα με την παραδοσιακή σκέψη και αντίληψη, διέπει τον κόσμο. Σύμφωνα με την θεώρηση του Ιουλίου ΄Εβολα, το κοσμικό γίγνεσθαι συνταράσσεται από την αδιάλειπτη σύγκρουση αντίρροπων δυνάμεων, προσδιορίζοντας την ερμηνεία της ζωής σε ένα επίπεδο μεταφυσικής και ιδεολογικής ενατενίσεως των πραγμάτων. Από την μία πλευρά συντάσσονται οι ουράνιες δυνάμεις του Πνεύματος, της Τάξεως και του Φωτός, από την άλλη αντιπαρατάσσονται οι δυνάμεις του Χάους και της ΄Υλης. Η σύγκρουση λαμβάνει χώρα τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό επίπεδο της υπάρξεως, χρέος δε των δυνάμεων που εκπροσωπούν την Παράδοση, και μαζί με αυτή αναδεικνύονται σε θεματοφύλακες της Αρμονίας, της Ιεραρχίας και της Δικαιοσύνης, είναι να κατανικήσουν τις δυνάμεις της υλιστικής πλάνης, εγκαθιδρύοντας την επιβεβλημένη ισορροπία και ιεράρχηση. Όπως επισημαίνει ο Ιούλιος ΄Εβο...

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΗ... Η Ζωή είναι ένας διαρκής πόλεμος, μία ατελεύτητη διαμάχη που συντίθεται από απειράριθμες μάχες. Σε αυτή την αέναη αγωνιστική προσπάθεια, σε όλο το εύρος της ζωής, υπάρχουν νίκες, υπάρχουν αποτυχίες, σημειώνονται υποχωρήσεις, επιτυχίες, φάσεις στασιμότητας, αναμονής, δυσκολίας...  Δεν αποτυγχάνει μόνο όποιος δεν αποπειράται να δοκιμάσει, να δοκιμασθεί ουσιαστικά... Εκεί όπου έγκειται η επιτυχία, είναι το να παραμένεις απαρασάλευτος στον σκοπό σου, να επιμένεις και να αγωνίζεσαι για την επίτευξή του, μη πτοούμενος από τις όποιες, προσωρινές/παροδικές, αποτυχίες ή αντιξοότητες... Σε πείσμα των συγκυριών και των δυσμενών καταστάσεων, οπωσδήποτε αυτοί που διατρανώνουν τη θέλησή τους και την ατσαλώνουν με συγκεκριμένες πράξεις αποφασιστικότητας, εκείνοι που δεν αποδέχονται τετελεσμένα γεγονότα αλλά μέσα από την πάλη φέρνουν ανατροπές, αυτοί που δεν παραιτούνται από μία πρόσκαιρη ήττα αλλά επιμένουν, αγωνίζοντα...

ΟΙ ΔΥΟ ΑΤΡΑΠΟΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ... Σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο, υπάρχουν και αντιπαλεύουν δύο "Ελλάδες". Από τη μία η "Ελλάδα" με τη γενιά των εφημέρων ατόμων που ποδοπάτησε αξίες, αρχές και ιδανικά... Η γενιά των ψυχικά νεκρών και των ηθικά εκμαυλισμένων που πέρα από τον στείρο ψευδοευδαιμονισμό και την υλική κραιπάλη δεν στάθηκαν ικανοί να δημιουργήσουν ο,τιδήποτε εποικοδομητικό σε αυτό τον τόπο...  Η γενιά των κίβδηλων ανθρώπων, που διακατεχόμενοι από έναν συβαριτισμό, έναν μιθριδατισμό, κατέστρεψαν τον τόπο και τις επερχόμενες γενεές... Όλοι αυτοί δεν δικαιούνται να διαμαρτύρονται σήμερα, ευρισκόμενοι ενώπιον της καταστροφής που με τις δικές τους επιλογές προεκλήθη...  Από την άλλη η Αγέρωχη Ελλάδα των Αγώνων και των Θυσιών: Η Ελλάδα των Πολεμιστών, των Καλλιτεχνών, των Πυρφόρων του Πνεύματος, η Φυσική Αριστοκρατία του Τόπου, οι θεματοφύλακες των Αρχέγονων Μυστηριακών Θεσμών, οι εκλεκτοί του ξίφους και του πνεύματος... Με αυτή την Ελλάδ...

ΕΞ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ ΦΩΣ! Είναι αδιανόητο να ενδιατρίψει κάποιος στην μυστηριακή παράδοση, να θελήσει να προσεγγίσει έννοιες όπως η Ψυχή, το Θείον, η Έκσταση, η παλιγγενεσία των ψυχών, ο νόμος της ανταποδοτικής δικαιοσύνης και η ψυχοστασία. Είναι αδιανόητο να επιδιώξει κάποιος να εγκύψει στην εσωτερική παράδοση δίχως να λάβει σοβαρά υπόψιν του την Ελληνική Γραμματεία και ιδίως τα Ορφικά, την Ηρακλείτιο σκέψη, την πυθαγόρεια παρακαταθήκη και το πλατωνικό έργο. Ιδίως στο τελευταίο, εκδηλώνεται όλη η ελληνική μεταφυσική.  Σε διαλόγους πλατωνικούς όπως ο "Φαίδρος", ο "Αξίοχος", ο "Τίμαιος" και όχι μόνο, ξεδιπλώνεται η ελληνική μεταφυσική αντίληψη, παρουσιάζεται σε όλο της το εύρος η διδαχή περί της αθανασίας της ψυχής, αλλά όχι μόνον...  Είναι τραγικό το απόσταγμα αυτής της σκέψεως να καθίσταται αντικείμενο σοβαρής και επισταμένης μελέτης σε πλανητική κλίμακα, πλην της χώρας στην οποία γεννήθηκε και αναπτύχθηκε!  Είναι τραγικό το να αναζητούν πολλοί το ...

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΤΡΑΠΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΑ "ΆΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ"... Πολλές φορές στην χριστιανική λειτουργία και ορολογία, ακούγεται η έκφραση "τα άγια των αγίων". Και στην χριστιανική παράδοση, είναι συνδεδεμένη με το μυστήριο της θείας ευχαριστίας και κοινωνίας.  Τι νόημα όμως προσλαμβάνει ο όρος "αγιότητα" στην Ελληνική μεταφυσική Παράδοση και Κληρονομιά της οποίας θεματοφύλακες τυγχάνουμε κι αυτήν διακονούμε; Ο όρος «άγιος» έχει ως ρίζα του το  αγ-,  από το οποίο παράγονται μια σειρά από όροι, όπως το αγνός κ.λπ. Η βαθύτερη σημασία της ρίζας αυτής παραπέμπει σ το ρήμα άζεσθαι , που σημαίνει το δέος σε μια απόκρυφη και φοβερή δύναμη (Αισχύλου, Ευμ. 384 κ. έ.), υποδηλώνει τον σεβασμό προς τον φορέα της Δυνάμεως (Ομήρου, Οδύσ. 9, 200 κ. έ.). Συνεπώς στην αρχαία μυστηριακή παράδοση, η αγιότητα συνδέεται με τη δύναμη, με αυτήν ακριβώς την κατάσταση την οποία ο Walter Otto αποκαλεί mysterium fascinosum et tremendum, αυτό δηλαδή που προκαλεί ταυτόχρονα έλξη και...

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ, ΤΡΟΧΟΠΕΔΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ! Ο θρησκευτικός φανατισμός που επένδυσε άλλες σκοπιμότητες, εξουσιαστικής, οικονομικής και πολιτικής υφής, και έγινε αιτία να ξεσπάσει ένας άλογος κύκλος φρίκης, βίας, αίματος επί πολλούς αιώνες, είτε για την παράδοση στην πυρά του Ζακ ντε Μολέ, μεγάλου μαγίστρου των Ναϊτών Ιπποτών, είτε για το κάψιμο του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Τζορντάνο Μπρούνο στην πυρά, την εξόντωση των "Καθαρών" ή Αλγιβηνών και την οδήγηση εκατομμυρίων Ελλήνων Εθνικών στην Σκυθούπολη, το πρώτο στρατόπεδο συγκεντρώσεως ανά την ανθρώπινη ιστορία που επιμελώς αποσιωπάται, αποτελεί κηλίδα του ανθρώπινου πολιτισμού.  Η καθιέρωση της "Ιεράς Εξετάσεως" και του Καταλόγου των "Απαγορευμένων Βιβλίων", τα αυτοκρατορικά διατάγματα στο Βυζάντιο κατά των Εθνικών, είναι μερικές, απειροελάχιστες ίσως πτυχές, ικανές ωστόσο να καταδείξουν σε τι νοητικό σκότος μπορεί να περιπέσει ο άνθρωπος στον βωμό ωφελιμιστικών σκοπιμοτήτ...