ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Η ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΑΘΗΝΑ, AΛΗΘΙΝΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΕΝΟΣ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ...

Στην παρατιθέμενη φωτογραφία βλέπουμε ένα οίκημα του τέλους του 19ου-αρχών 20ού αιώνα που κοσμούσε την αθηναϊκή πρωτεύουσα. Πρόκειται για ένα οίκημα αναγόμενο στην κατηγορία της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, η οποία υπήρξε κυρίαρχη κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Αναμφίβολα εξυπηρετούσε τις οικιστικές ανάγκες κάποιας αθηναϊκής αστικής οικογένειας.

Η συμμετρία που διακρίνει την πρόσοψή του, προσδίδοντάς του μία γεωμετρική ισορροπία, ιδίως σε ό,τι αφορά τα ανοίγματα παραθύρων και θυρών, τα ανάγλυφα πλαίσια που κοσμούν τα περιθυρώματα, η διακοσμητική μετώπη (ζωφόρος θα μπορούσαμε να πούμε) και τα πήλινα ακροκέραμα που κοσμούν την πρόσοψη, η κεραμοσκεπή, τα κλασικιστικά αγάλματα της οροφής, υποδηλώνοντας τη σύνδεση με την κλασική αρχαιότητα, τα παραδοσιακά ξύλινα κουφώματα με τις περσίδες, το σφυρήλατο μπαλκόνι και τα κιγκλιδώματα με τα διακοσμητικά σχέδια, όλα αυτά και άλλα επιμέρους στοιχεία, συνθέτουν την εικόνα της νεοκλασικής αισθητικής.

Πολύ συχνά, η πίσω πλευρά των οικιών αυτών κατέληγε σε αυλή-αίθριο, ενώ οι χώροι ήταν ευάεροι και ευήλιοι, όπως αρμόζει στις συνθήκες υγιεινής και αρχιτεκτονικής αρτιότητας. Εάν η Αθήνα διέθετε πλείστα τέτοια οικήματα που αποτελούν αληθινά στολίδια και μνημεία αισθητικής αρτιότητας, εάν διατηρούσε τα ποτάμια, το πράσινο/φυσικό στοιχείο που την περιέβαλλε, με τα αγάλματα, τα ιστορικά μνημεία της, τις παραδόσεις της, το εύκρατο κλίμα της, θα ήταν αναμφίβολα από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου. Θα αποτελούσε έναν μαγικό/"παραδείσιο" τόπο διαμονής, συνθέτοντας ένα "ζωντανό" μουσείο για την ανάταση της ψυχής και την καλλιέργεια του πνεύματος, θα αποτελούσε ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς στις αξίες του Ανθρωπισμού, της Φύσεως και του Πολιτισμού, για ολόκληρη την οικουμένη στο διηνεκές...

Αξίζει να επισημανθεί ότι η διαμονή σε τσιμεντένια, ακαλαίσθητα και ανθυγιεινά "κλουβιά", δίχως αισθητική και κάλλος, η διαβίωση σε μία άχαρη τσιμεντούπολη όπου το γκρίζο, τα απορρίματα και η ακαλαισθησία κυριαρχούν, συμβάλλει τα μέγιστα στην επίταση των δυσμενών ψυχικών φαινομένων (κατάθλιψη κ.α.), συναρτήσει του αγχωτικού τρόπου ζωής και των πιεστικών συνθηκών του σύγχρονου βίου, ο οποίος δεν συνιστά τίποτε άλλο παρά ένα ατέρμονο κυνήγι της ύλης για την κάλυψη πλασματικών καταναλωτικών αναγκών τις οποίες υπαγορεύει η επέλαση του λεγόμενου "life-style"...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ