ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΙ Η ΑΠΟΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ...

Σε μία εποχή προπολεμική όπου έντονη ήταν η τάση, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, για αποκάθαρση του θρησκευτικού βίου από τα στοιχεία του μεσσιανιστικού ιουδαϊσμού, ανέκυψε το κίνημα του Θετικού Χριστιανισμού με επίκεντρο τη Γερμανία. Επρόκειτο για ένα θρησκευτικό κίνημα το οποίο διατηρούσε αρκετά συνεκτικά στοιχεία από την οικουμενική σύνοδο της Νικαιας, παρουσιάζοντας το όραμα ενός Χριστιανισμού απαλλαγμένου από το ιουδαϊκό δογματικό υπόβαθρο. 

Το 1937, ο Υπουργός Εκκλησιαστικών Υποθέσεων του Ράϊχ, Χανς Κερλ, αποσαφήνισε ότι ο Θετικός Χριστιανισμός εδραζόταν σε ένα μη δογματικό υπόβαθρο, συνυφασμένο με την αρχέγονη ηρωολατρεία. 

Ο Θετικός Χριστιανισμός προέβαλλε το πρότυπο του άριου Ιησού, με ξανθιά κόμη και γαλανά μάτια, αποκηρύσσοντας την βίβλο. Στην διάδοση της νέας θρησκευτικής εκδοχής του Θετικού Χριστιανισμού, συνέβαλλε και ο ιδεολογικός καθοδηγητής του Γ΄ Ράϊχ Αλφρέδος Ρόζενμπεργκ, αποκαλώντας την καθολογική και τις προτεσταντικές εκκλησίες ως "αρνητικό χριστιανισμό". Για τον Ρόζενμπεργκ, ο Θετικός Χριστιανισμός, αποτελούσε ένα μεταβατικό στάδιο προκειμένου ο γερμανικός λαός και γενικότερα τα ευρωπαϊκά έθνη να επανέλθουν στις αρχέγονες δοξασίες της Φυλής και του Αίματος, τις οποίες αντιπροσώπευε το "Κίνημα της Γερμανικής Πίστεως", το οποίο υπεστήριζε και ο ιθύνων νους των Ταγμάτων Εργασίας Δρ. Λάϋ. Αντικατάσταση της βίβλου και επάνοδος στις αρχέγονες ηρωϊκές αξίες, επιστροφή στις προγονικές παραδόσεις και μεταφυσικής αντιλήψεις της φυλής.

Οι υπέρμαχοι του Θετικού Χριστιανισμού, διεκήρυτταν ότι ο παραδοσιακός Χριστιανισμός απέδιδε έμφαση στις παθητικές παρά στις ενεργητικές πτυχές της ζωής του Ιησού, ενώ το κίνημα αυτό εστίαζε με θετική έμφαση στον Ιησού ως ενεργό ιεροκήρυκα, οργανωτή και μαχητή που αντιτάχθηκε στον ραβινικό ιουδαϊσμό και στον φαρισαϊσμό της εποχής του, τον οποίο ενσάρκωσαν οι Φαρισταίοι και οι Σαδδουκαίοι.

Η Παλαιά Διαθήκη απορρίφθηκε, ενώ η Καινή διαθήκη αποκαθάρθηκε. Οι γενεανολογικές αναφορές στον Ιησού εκ του οικου Δαυίδ αφαιρέθηκαν, όπως και εβραϊκά ονόματα και παραπομπές στην Παλαιά Διαθήκη, όπως επίσης απαλείφθηκαν και οι εβραϊκές προφητείες. Ο Ιησούς παρουσιάστηκε ως μία μορφή ηρωϊκή, στρατιωτική και φιλοσοφική που καταπολεμούσε τον βιβλικό σιωνισμό.

'Ηδη από τον 2ο αιώνα μ.Χ. η θρησκευτική κίνηση των Μαρκιωνιτών απέρριψε την εβραϊκή βίβλο, θεωρώντας την ιουδαϊκό δημιούργημα. Το 1200 πάλι, η κοινότητα των Καθαρών στην Γαλλία καταδίκασε τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης ως έναν κακό δημιουργό, διάφορο από τον Θεό της Καινής Διαθήκης. 

Ενώ πολλοί μελετητές επιχείρησαν να τοποθετήσουν τον Ιησού στο πλαίσιο του αρχαίου Ιουδαϊσμού, ορισμένοι συγγραφείς παρουσίασαν έναν ιστορικό Ιησού που αντιστοιχούσε στα άρια φυλετικά αρχέτυπα. Στις αναφορές του ο Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλαιν, παρουσιάστηκε ο Χριστός ως ένας άριος θρησκευτικός ήρωας ο οποίος αγωνίστηκε ενάντια στην εβραϊκή θρησκεία και στον ιουδαϊσμό. Μάλιστα, υποστήριζε ότι ο πληθυσμός της Γαλιλαίας, από την οποία καταγόταν ο Ιησούς, ήταν φυλετικά διαφορετικός από εκείνον της Ιουδαίας. 

Πρόκειται για μία ορθή ιστορική διαπίστωση, καθώς η Γαλιλαία, από κοινού με τα Γάδαρα, την Ασκαλώνα και μία σειρά από άλλες πόλεις, αποτελούσαν μέρος της Ελληνικής Δεκαπόλεως που υφίστατο προ της ελεύσεως των Ιουδαίων στην Φιλισταία (σημερινή Παλαιστίνη), κατοικημένη από τους Φιλισταίους, ελληνογενές φύλων Ετεοκρητών...

Η αποκάθαρση του Χριστιανισμού από τα εβραϊκά στοιχεία που είχαν παρεισφρύσει αλλοιώνοντας την άρια ευρωπαϊκή ταυτότητα και την ελληνογενή πολιτισμική κληρονομιά που εκκινά από τους Δωριείς, τα μήλα των Εσπερίδων που κόμιζαν οι υπερβόρειες παρθένες κάθε έτος Λαοδίκη και Υπερόχη από την Εσπερία στην πατρώα γη, ο Απόλλων που κάθε έτος ερχόταν με το θριαμβικό άρμα του στην Δήλο και στους Δελφούς, το οποίο έσερναν υπερβόρειοι γρύπες, είναι κωδικοποιημένη και συμπυκνωμένη η φυλετική και πολιτισμική σύνδεση των Ελλήνων με την άρια ομοεθνεία του βορρά...

Ο Θετικός Χριστιανισμός γεφύρωνε το αβυσαλλέο χάσμα που είχε διανοίξει η επέλαση του ιουδαιοχριστιανικού σκοταδισμού και δημιουργούσε την προσδοκία και την προοπτική για επάνοδο στις πατρώες αξίες και στις ρίζες της κοινής κληρονομιάς την οποία κατακερμάτισε και έθεσε σε διωγμό η ασιατική βαρβαρότητα και η σιωνοταλμουδική σκοτοδύνη...

Για έναν τέτοιο Θετικό Χριστιανισμό εργάστηκαν οι αγιογράφοι που απεικόνισαν τους Έλληνες Φιλοσόφους στη Μονή Φιλανθρωπηνών και στο Άγιο Όρος, για έναν τέτοιο Θετικό Χριστιανισμό εργάστηκε ο πολυθεϊστής Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός...

Η Αριοευρωπαϊκή αυτή παράδοση που αποϊεροποιεί και αποτάσσει τους Αβραάμ, Ισαάκ κλπ από "ενδόξους προπάτορές μας" όπως διατείνεται η κρατούσα εκκλησία, αποκηρύσσοντας τις βιβλικές δοξασίες και τους αμφίβολης ιστορικότητος πρωταγωνιστές της, διανοίγει τον δρόμο για την επανεύρεση της αληθινής μας ταυτότητας, μακριά και πέρα από τα αλλότρια δόγματα και τα ξένα προς την βιοψυχική μας υπόσταση και ιδιοσυγκρασία στοιχεία τα οποία διαβρώνουν τον ψυχισμό και την πολιτισμική μας φυσιογνωμία, δηλητηριάζοντας την ψυχή του λαού και καθιστώντας τον έρμαιο αλλότριων πλανών... 

Η ανασυγκρότηση και ο επανακαθορισμός της άριας θρησκευτικής ταυτότητας μέσω του Θετικού Χριστιανισμού, υπήρξε μία διεργασία η οποία τόνωσε τις αρχέγονες αξίες και ιδανικά ενός κόσμου ρωμαλέου, πνευματικά και μαχητικά, κατατείνοντας προς μία αναγέννηση φυλετική και πολιτισμική, η οποία εδραζόταν σε ένα στέρεο και γηγενές πολιτιστικό υπόβαθρο και στις μεταφυσικές αντιλήψεις που απέρρεαν από την δική μας παράδοση και τις προαιώνιες φυλετικές δοξασίες...

Περισσότερα στοιχεία για το ζήτημα αυτό, παρατίθενται στο βιβλίο του υπογράφοντος υπό τον τίτλο "Άρια Μυσταγωγία", εστιάζοντας στην θρησκευτική παράδοση του Αίματος και της Γης...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ