ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΘΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ, ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ!

Η έλευση της συμβολικής επετείου της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η οποία εορτάζεται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 15 Αυγούστου, αποτελεί αφορμή ώστε να εκτεθούν ορισμένες καίριες σκέψεις. Κατ΄ αρχήν να τονίσουμε ότι η θεοσέβεια ουδόλως δύναται να ταυτισθεί με τη θεοδουλεία, τουναντίον είναι διαμετρικά αντίθετα αυτής. Ουδεμία θεία δύναμη επιθυμεί και επιζητεί τον εξευτελισμό του ανθρώπου, ο οποίος εκ της ονομασίας και των ιδιοτήτων του τείνει προς τα άνω και ουδέποτε κείται χαμερπώς. Η θεοσέβεια επιδεικνύεται μέσω της σκέψεως και της συμπεριφοράς, πραγματώνεται δια της χρηστοήθειας και ουδέποτε δια πράξεων δουλικών. Ο άνθρωπος είναι αυτοκυρίαρχος, δεν τυγχάνει δούλος ουδενός Θεού. Αυτοί είναι ισχυρισμοί του ιερατείου, προς επίτευξη νοητικού υποσυνείδητου εγκλωβισμού των πιστών... O άνθρωπος καθίσταται θεοσεβής, όχι όταν επιδίδεται σε δουλοπρεπή προσκυνήματα και σε επίπλαστες συμπεριφορές, αλλά όταν εναρμονίζεται και εφαρμόζει τους θείους νόμους, οι οποίοι ταυτίζονται με τους φυσικούς νόμους, διεπόμενοι από την αρχή της φυσικής νομοτέλειας. Ο αληθινά θεοσεβής άνθρωπος κατατείνει προς την εκπλήρωση της αριστοτελικής Εντελέχειας του όντος, η οποία δεν είναι άλλη από την ανάδυση του θεϊκού ανθρώπου, ως ελλόγου υπάρξεως και δημιουργού.

Και για να τελειώνουμε μία και καλή με τον ρόλο των ιερατείων, ουδείς Θεός προέβη σε ίδρυση κάποιας εκκλησίας συγκροτώντας επαγγελματική ιερατική κάστα, απονέμοντας αξιώματα, μισθούς, τίτλους, χορηγώντας προνόμια, εγκαθιδρύοντας δόγματα και κοσμικές θρησκευτικές καταστάσεις. Αυτά είναι ανθρώπινα δημιουργήματα, εκ του πονηρού επινοήσεις σε αγαστή συνεργασία με την κοσμική εξουσία, για την επίτευξη οικονομικού, πολιτικού, νοητικού ελέγχου των μαζών. Ουδείς ιερεύς, ουδεμίας θρησκείας δύναται να διατείνεται ότι τυγχάνει "εκπρόσωπος του Θεού/Θεών", αφού στην μεν αρχαιότητα τους ιερείς εγκαθίδρυε η Πολιτεία, ως αιρετούς λειτουργούς, στην δε νεώτερη εποχή, το ίδιο το ιερατείο. Ο ισχυρισμός των χριστιανών ότι έλκουν τη συνέχειά τους από την αποστολική διαδοχή, δηλ. ότι τους πρωτοχριστιανούς ιερείς τους έχρισαν οι ίδιοι οι Απόστολοι-ακόλουθοι του Χριστού, έχει βάση αλήθειας, όμως μερικής. Διότι οι Απόστολοι μπορεί να παρέδωσαν τη σκυτάλη σε νεώτερους ζηλωτές, όμως την παρέδωσαν για να κηρύξουν τον λόγο του Χριστού, δεν τους ανέθεσαν να συγκροτήσουν επαγγελματικό ιερατείο... Ούτε για να μετατρέψουν τον οίκο του Θεού σε "οίκο εμπορίου", ούτε για να συσσωρεύουν ράβδους χρυσού, ούτε για να κυκλοφορούν με λιμουζίνες και να κοσμούν εαυτούς με πολυτελή άμφια, να διάγουν βίο χλιδής, να συγκεντρώνουν πλούτο και να διάγουν βίο σκανδαλώδη και ασυμβίβαστο προς τις διδαχές και τα νάματα της πίστεως από την οποία υποτίθεται ότι εμφορούνται...

Οι θείες δυνάμεις, συνυφασμένες με την ίδια τη Φύση, καθώς κατά Ηράκλειτον "θείον είναι το γίγνεσθαι", δεν έχουν ανάγκη ούτε απαίτηση λατρείας εντός ναών, συναγωγών, τζαμιών κλπ. Καθώς το  θείον διαχέεται παντού και είναι "πανταχού παρόν", δύναται να το τιμήσει ο οιοισδήποτε ανά πάσα στιγμή και ώρα, εν παντί χρόνο και τόπο. Και στο βουνό, και στο γραφείο και στο σπίτι, και στο δάσος και στην εργασία και στον δρόμο και στο ξέφωτο και οπουδήποτε. Και η απόδοση λατρείας και τιμών προς το θείον δεν γίνεται με γονυκλισίες και δουλοπρεπή προσκυνήματα, τουλάχιστον όχι για τους αυθεντικούς ΄Ελληνες, συντελείται και πραγματώνεται με γνώμονα την τήρηση αρχών και την επιτέλεση θεάρεστων, αγαθοεργών πράξεων, όχι από "φόβο Θεού", όχι από υπολογιστική διάθεση, αλλά από ευσυνειδησία... Ο Θεός δεν είναι αργυραμοιβός, δεν είναι γραφείο πολιτικό για να θέλει και να δέχεται ανταλλάγματα, η επικοινωνία και η σχέση μαζί του/μαζί τους δεν δύναται να έχει συναλλακτικό χαρακτήρα... Επιπροσθέτως, ουδείς θρησκευτής τυγχάνει "δούλος" ουδενός Θεού, αυτές είναι εκφράσεις και ιδιότητες που επιχειρούν να εθίσουν τους θρησκευτές στην υποταγή και στην σκλαβοποίηση έναντι της θρησκευτικής και της κοσμικής εξουσίας... Ουδείς θνητός δύναται να ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τις θείες δυνάμεις και μάλιστα κατ΄ αποκλειστικότητα (!!!) ετσιθελικά και μάλιστα επί... πληρωμή εν είδει επιχειρηματικής ενασχολήσεως.... 

Η προστασία της Φύσεως, των δασών, της πανίδας και της χλωρίδας, ο σεβασμός στην Παράδοση και σε κάθε έκφανση της Δημιουργίας, η διαφύλαξη της Φυσιολογίας του Ανθρώπου και η ανύψωση του Πολιτισμού, η επιτέλεση πράξεων που ωφελούν το σύνολο και προάγουν την λειτουργία της κοινωνίας, αυτές είναι οι "απαιτήσεις" των θείων δυνάμεων και στη βάση αυτή ο άνθρωπος οφείλει να εργάζεται. 

Ας φροντίσουμε το σώμα μας καθώς τυγχάνει το ενδιαίτημα της ψυχής και εντός αυτής ενοικεί το ίδιο το θείον, καθώς όπως περιγράφει με τους λυρικούς στίχους του ο Κωστής Παλαμάς:

"Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!

και το κορμί μου γίνεται ναός,

δεν είναι ως πρώτα φάτνη ταπεινή·

μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,

το μέτωπο μου λάμπει σαν αστέρι...

Στο Θεό φανείτε τώρα, ήρθεν η ώρα,

από τ' άγνωστα μυστικά σας μέρη,

Μάγοι, φέρτε στο Θεό τα πλούσια δώρα.

Φέρτε μου Μάγοι —θεία βουλή το γράφει—

τη σμύρνα της ελπίδας, το λιβάνι

της πίστης, της αγάπης το χρυσάφι

Μυστήρια τέτοια ανθρώπου νους δε βάνει!

Και σεις, Θρόνοι πανάχραντοι, αγγελούδια,

στην καρδιά μου —στην κούνια του— σκυμμένα,

με της αθανασίας τα τραγούδια

υμνολογείτε εσείς τη θεία τη γέννα.

Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,

και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,

βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός·

ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!".

Ο Θεός δεν είναι ένας εξωκόσμιος τιμωρός-δυνάστης σε έναν μακρινό θρόνο που απαιτεί τυφλή υποταγή, σύμφωνα με τη θεοκρατική/βιβλικής εκδοχής αντίληψη. Ο Θεός γεννιέται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, αναδύεται μέσω της τέχνης, της αγάπης, της νοητικής αφυπνίσεως και της δημιουργίας. Το ίδιο το ανθρώπινο σώμα γίνεται ο ναός που στεγάζει τον θεϊκό σπινθήρα, γι΄ αυτό και εδόθη η παραίνεση "εξοιμοιούτε προς τους Θεούς, καθώς κάθε άνθρωπος έχει εν εαυτώ το θείον άρχον", σύμφωνα με τον Πλάτωνα.

Απορρίπτοντας τους θεοκρατικούς μύθους και τα σατανοποιά διλήμματα που συσκοτίζουν τη σκέψη και την ψυχή, επιβάλλοντας έναν εκμεταλλευτικό έλεγχο, απορρίπτοντας τα δόγματα και τις επιβολές που προσιδιάζουν στην σημιτική ανατολή, διανοίγεται η προοπτική για την εμβίωση της έλλογης θρησκευτικότητας, συνυφασμένης προς τον ελληνικό ορθολογισμό και εναρμονιζόμενη προς τις μεταφυσικές αντιλήψεις και παραδόσεις του Έθνους μας!

Με γνώμονα τα ανωτέρω, ας ευχηθούμε Χρόνια Πολλά και Καλά, Ευοίωνα και Δημιουργικά σε όλους όσους εορτάζουν σήμερα την Αθηνά Παρθένο που μετεξελίχθηκε σε Παναγία Δέσποινα στο διάβα του χρόνου, έχοντας συναίσθηση του γεγονότος ότι η Αρχαία Ψυχή ζει μέσα μας, αθέλητα κρυμμένη!

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ