ΕΡΕΥΝΑ

 ΠΟΙΟΙ ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ;

Η είδηση της αποφυλακίσεως του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, ανασύρει μνήμες σχετικές με την "17 Νοέμβρη" και αναζωπυρώνει και πάλι ένα καίριο ερώτημα: Υπήρξε αυτός ο αρχηγός της; Ο ίδιος ο Γιωτόπουλος ανέκαθεν, ακόμη και σήμερα, αρνείται ότι διετέλεσε επικεφαλής της τρομοκρατικής οργάνωσης. Μάλιστα "φωτογραφίζει" 8 ιδρυτικά μέλη που εμφανίστηκαν στην "εναρκτήρια" συγκέντρωση της Πεντέλης το 1974/75 και τα οποία παρέμειναν στο απυρόβλητο. Και λέει αλήθεια. Όμως λέει τη "μισή αλήθεια"... Είτε γιατί δεν γνωρίζει κι ο ίδιος, σε πλήρη έκταση, είτε γιατί δεν τολμά να την αποκαλύψει...

Οι δηλώσεις Γιωτόπουλου δίνουν υπόσταση στις εκτιμήσεις που εμπεριέχονται σε εκθέσεις της Σκότλαντ Γιαρντ και της CIA που κάνουν λόγο περί υπάρξεως "δύο κύκλων", του στενού πυρήνα της οργανώσεως η οποία συνεκροτείτο από άτομα με υψηλή επαγγελματική εκπαίδευση, υψηλής νοημοσύνης και τα οποία υλοποιούσαν όλες τις σοβαρές ενέργειες, ομάδα την οποία εμμέσως πλην σαφώς "φωτογραφίζει" ο Γιωτόπουλος και η οποία έμεινε στο απυρόβλητο, γιατί αποτελεί συνδετικό κρίκο με κέντρα εξουσίας και μυστικές υπηρεσίες και τον υποστηρικτικό κύκλο που απετελείτο από "ερασιτέχνες" οι οποίες ανελάμβαναν δευτερεύοντες/επικουρικούς ρόλους όπως παρακολουθήσεις, διεκπαιρεώσεις, φύλαξη γιαφκών κλπ και πρόκειται για την ομάδα που συνελλήφθη και που παρουσιάστηκαν ως "εκτελεστές"...

Το δικαστήριο και η αντιτρομοκρατική υπηρεσία έσπευσαν να επιρρίψουν στον Γιωτόπουλο την "διευθυντική" καθοδήγηση της οργάνωσης, γιατί έπρεπε να παρουσιαστεί κάποιος αρχηγός. Και τα υπόλοιπα, συλληφθέντα, μέλη, τον υποδεικνύουν ως αρχηγό. Τον υποδεικνύουν ως τέτοιο, γιατί πραγματικά αυτόν γνώριζαν εκείνοι. Όμως δεν ήταν αρχηγός, ήταν απλά "πυρηνάρχης" τους...

Η λογική και η γνώση της μεθοδολογίας τέτοιων οργανώσεων, υποδεικνύει μία σειρά από ζητήματα, τα οποία ουδέποτε απαντήθηκαν πειστικά. Κατά πρώτον, τα συλληφθέντα μέλη της 17 Νοέμβρη, με εξαίρεση τον ίδιο τον Γιωτόπουλο και τον Κουφοντίνα, δεν είχαν υποστεί εκπαίδευση αντάρτικου πόλεων, ούτε γνώριζαν τακτικές ανορθοδόξου πολέμου. Πώς λοιπόν ανέλαβαν επιχειρησιακή δράση και μάλιστα σε τόσο "λεπτές" ενέργειες; Μήπως υπήρχε κάποια άλλη ομάδα εκπαιδευμένων στελεχών και οι ίδιοι απλά είχαν υποστηρικτικό ρόλο;

Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι η οργάνωση έδρασε για 27 χρόνια χωρίς καμία διαρροή πληροφοριών, γεγονός το οποίο επιδέχεται ερμηνείας σαφούς και υποδηλώνει επαγγελματική δομή ασφαλείας, ξένη προς την εμπειρία απλών ποινικών προσώπων ή νεαρών άπειρων ιδεολόγων.

Επιπλέον, επιχειρήσεις όπως η κλοπή πολεμικού υλικού από το Συκούριο (1989) ή η εκτόξευση ρουκετών απαιτούσαν εξειδικευμένες γνώσεις, τις οποίες η πλειονότητα των μελών (εργάτες, αγρότες, φοιτητές) δεν διέθετε αποδεδειγμένα.

Κατά δεύτερον, η 17 Νοέμβρη σε πολλές περιπτώσεις στοχοποιήσεως προσώπων, φάνηκε ότι διαθέτει διαβαθμισμένες πληροφορίες στις οποίες ήταν αδύνατον να διαθέτει πρόσβαση μία "παρέα" ακροαριστερών, όσο μεθοδικοί και ριψοκίνδυνοι κι αν ήσαν. Πώς πληροφορήθηκαν την ταυτότητα του σταθμάρχη της CIA Γουέλς, μόλις ελάχιστες εβδομάδες μετά την άφιξή του στην Αθήνα, όταν καλά-καλά όταν δεν την γνώριζαν καν επιχειρησιακοί παράγοντες του ελλαδικού κρατικού μηχανισμού; Ο ισχυρισμός του Ξηρού ότι αντιλαμβάνονταν πόσο "σημαίνον" πρόσωπο ήταν κάποιος με το να στέκονται απέναντι από την αμερικανική πρεσβεία και να παρακολουθούν με πόση "προσοχή" του απέδιδαν τιμές π.χ. οι σκοποί, είναι τουάχιστον παιδαριώδης, εάν όχι φαιδρός, για τους γνωρίζοντες... Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι δεν επρόκειτο περί ακροαριστερής ομάδας "ερασιτεχνών" και αυτοσχεδιαζόντων, αλλά περί οργανωμένης και καλά εκπαιδευμένης κινήσεως που δρούσε με μεθοδικότητα...

Η διάπραξη ληστειών στοχευμένων στόχων αποκομμίζοντας λεία πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών, συνδέεται με ευρύτερη επιχειρησιακή υποδομή. Ο πακτωλός αυτών των ποσών ουδέποτε εντοπίστηκε. Άρα υπάρχουν κι άλλοι στους οποίους περιέρχονταν τα ποσά αυτά και ασκούσαν διαχείριση...

Το 1988 σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει από τις γαλλικές φυλακές ο Κάρλος το επονομαζόμενο "τσακάλι", είχε αναφερθεί σε ελληνική οργάνωση αντάρτικου πόλεων, η οποία μετά από ένα κτύπημα που είχε καταφέρει σε αστυνομικό τμήμα, είχε υποστεί διάβρωση από τη Μοσάντ. Αναφέρεται προφανέστατα στην 17 Νοέμβρη και στην επιχείρηση που είχε πραγματοποιήσει για υφαρπαγή οπλισμού από το Α.Τ. του Βύρωνα το θέρος του 1988, συνέντευξη η οποία υποκρύπτει πολλές αλήθειες και ουδέποτε αξιολογήθηκε...

Πολλές από τις προκυρήξεις της 17 Νοέμβρη, εμπεριέχουν ισχυρισμούς ως προς τα κίνητρα της στοχοποιήσεως προσώπων, τα οποία είναι εντελώς παραπλανητικά σε σχέση με τους πραγματικούς λόγους των εκτελέσεων...

Το 2002, ελάχιστες εβδομάδες πριν την μοιραία έκρηξη της βόμβας στα χέρια του Ξηρού, ο Αλέξης Παπαχελάς είχε προαναγγείλει μέσα από τις στήλες του "Βήματος" ότι επίκειται εξάρθρωση της "τρομοκρατίας". Πώς το γνώριζε; 

Το 1993 επρόκειτο να διορισθεί ο Μόρτον Χάλπεριν, Ως Βοηθός Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ. Ο Χάλπεριν, ήταν παλιός συνεργάτης του Χένρι Κίσσιγκερ (διατελέσας υπεύθυνος Εθνικής Ασφαλείας). Κατά τη διαδικασία έγκρισης του διορισμού του από το αμερικανικό Κογκρέσο (και συγκεκριμένα στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας), δεξιοί πολιτικοί κύκλοι και στελέχη των μυστικών υπηρεσιών εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση εναντίον του. Τότε λοιπόν κυκλοφόρησαν έγγραφα και καταθέσεις που τον κατηγορούσαν ότι είχε «ύποπτες επαφές». Ανάμεσα σε αυτές, του καταλογίστηκε ότι είχε συναντηθεί (ή είχε επαφές) με στέλεχος της 17 Νοέμβρη, γεγονός το οποίο ουδέποτε διαψεύστηκε και ο διορισμός του απετράπη. Οι συνειρμοί, είναι προφανείς...

Το 1979, σε επίσημο έγγραφο που εξέδωσε η Ελληνική Χωροφυλακή (απόρρητο έγγραφο του Αρχηγείου Ελληνικής Χωροφυλακής (Διεύθυνση Αστυνομίας - Ασφαλείας / Τμήμα Β') με ημερομηνία 1 Οκτωβρίου 1979 και αριθμό πρωτοκόλλου 140/62/32γ/2228) και το οποίο φέρει την υπογραφή του αρχηγού της Αντιστρατήγου Μιλτιάδη Αργιάννη, γίνεται μνεία σε πληροφορίες της υπηρεσίας του σύμφωνα με τις οποίες "επίκεινται κτυπήματα στην Ελλάδα υπό μορφή εμπρησμών, βομβιστικών επιθέσεων, απαγωγών, δολοφονιών κλπ" από Ισραηλινούς, Τούρκους και Αμερικανούς, αναφέρει το έγγραφο επιγραμματικά. Η χρονική συγκυρία κατά την οποία συντάσσεται η έκθεση αυτή δεν είναι τυχαία. Το 1979 ήταν μια εξαιρετικά πυκνή χρονιά. Η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα ένταξης στην ΕΟΚ και της επανένταξης στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, ενώ στην Ανατολική Μεσόγειο επικρατούσε αναβρασμός (Ιρανική Επανάσταση).. Λίγο μετά κλιμακώνεται η δράση της 17 Νοέμβρη, οι συσχετισμοί και οι αντιστοιχίσεις είναι προφανείς... 

Αν μάλιστα τις συνδέσουμε και με ένα βανάκι με εξοπλισμό που εντοπίστηκε στα Πατήσια το 1993 (οδός Μηθύμνης) επανδρωμένο με αμερικανούς πράκτορες και κάποια άλλα γεγονότα, η υπόθεση παίρνει άλλες διαστάσεις...

Μετά από καταγγελίες κατοίκων για ύποπτο όχημα, η αστυνομία ακινητοποίησε βανάκι μάρκας Volkswagen. Μέσα σ αυτό εντοπίστηκαν δύο Αμερικανοί πράκτορες της CIA (Φάντις και Μπέϊκερ). Το βαν ήταν μια κινητή γιάφκα/κέντρο υποκλοπών. Περιείχε υπερσύγχρονους ασυρμάτους, όπλα, περούκες, πλαστά έγγραφα και μεταμφιέσεις. Οι ΗΠΑ ισχυρίστηκαν τότε ότι οι πράκτορες έκαναν «αντιτρομοκρατική παρακολούθηση» ενόψει της επετείου του Πολυτεχνείου. Ωστόσο, εύλογα εγείρεται το ερώτημα: Αν οι πράκτορες κυκλοφορούσαν στην Αθήνα με βαν γεμάτα όπλα και μεταμφιέσεις, ποιος εγγυάται ότι οι ίδιοι δεν εκτελούσαν προβοκάτσιες ή δεν «έστηναν» επιχειρήσεις που χρεώνονταν μετά σε εγχώριες οργανώσεις; 

Το 2002, κατά τον εντοπισμό της γιάφκας της 17 Νοέμβρη, είχε γίνει μνεία από τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων σε πολύκλειδο της οργάνωσης, το οποίο απετελείτο από υλικό το οποίο δεν υπάρχει στην αγορά, αλλά το διαθέτουν μυστικές υπηρεσίες μεγάλων κρατών. Ακούστηκε η είδηση άπαξ και έκτοτε χάθηκε. Τα συμπεράσματα δικά σας...

Αυτά και άλλα πολλά, που δεν κρίνεται σκόπιμο επί του παρόντος να αναφερθούν. Καταλήγοντας, να τονισθεί ότι για την "εξάρθρωση" της 17 Νοέμβρη, ασκήθηκαν τεράστιες πιέσεις από τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, μετά την δολοφονική εκτέλεση του ταξιάρχου Σόντερς, ο οποίος διαπραγματευόταν με την Ελλάδα μία τεράστια αγορά οπλικών συστημάτων. Η Μεγάλη Βρεττανία τότε έθεσε τηλεγραφική αξίωση, πώς εάν δεν εξαρθρωθεί η οργάνωση, θα θέσει βέτο στην διοργάνωση από την Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, επικαλούμενη λόγους ασφαλείας. Και ως δια μαγείας, υπήρξε "εξάρθρωση". Και ο νοών, νοείτω...  

Ο Αλμπέρτο Φραντζεσκίνι, συνιδρυτής της ιταλικής οργάνωσης «Ερυθρές Ταξιαρχίες», είχε διατυπώσει μια διεισδυτική τοποθέτηση σχετικά με τη σχέση κράτους και τρομοκρατίας. Ο Ιταλός αρχιτρομοκράτης είχε υποστηρίξει ότι η εξουσία χρειάζεται την τρομοκρατία, υπό την εξής έννοια: Μια πραγματικά ισχυρή κρατική εξουσία δεν επιδιώκει την άμεση καταστροφή της τρομοκρατίας. Αντίθετα, τη χρησιμοποιεί, κατά το δοκούν... Η εξουσία πρέπει να ξέρει να «διαχειρίζεται» την τρομοκρατία, ρυθμίζοντας την έντασή της και τη μορφή της δράσης της ανάλογα με τις πολιτικές της ανάγκες. 

Ο Φραντζεσκίνι είχε δηλώσει πως οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, μετά τη δική του σύλληψη το 1974 και κατά την υπόθεση της απαγωγής του Άλντο Μόρο το 1978, έπεσαν θύματα «ετεροκατεύθυνσης», διαβρωνόμενες από παρακρατικά κέντρα. Πίστευε ακράδαντα ότι οι μυστικές υπηρεσίες επέτρεψαν ή και καθοδήγησαν τη δράση της οργάνωσης για να εξυπηρετήσουν αφανή συμφέροντα της εξουσίας εκ του παρασκηνίου... Δηλαδή, ο Φραντζεσκίνι υποστήριζε ότι η εξουσία δεν φοβάται την τρομοκρατία, αλλά τη χειρίζεται ως ένα πολύτιμο εργαλείο επιβολής της βούλησής της σε τομείς όπου δεν μπορεί να το κάνει επίσημα, για λόγους διακυβέρνησης και κοινωνικού ελέγχου. Συσχετίστε την θεώρηση αυτή με την δήλωση του Κάρλος περί διαβρώσεως της 17 Νοέμβρη από τη Μοσάντ και θα αντιληφθείτε πολλά...

Το ότι η οργάνωση εμφανιζόταν ως "ακροαριστερή" ή ότι μπορεί να διείσδυσαν σε αυτήν σε δεδομένη χρονική στιγμή πράκτορες της Στάζι ή άλλων υπηρεσιών, δεν σημαίνει τίποτε απολύτως. Να θυμήσουμε ότι στον χώρο των μυστικών υπηρεσιών και της προβοκάτσιας, συμβαίνουν πολλά που για τον κοινό άνθρωπο φαντάζουν παράδοξα, π.χ. επί καθεστώτος Μεταξά, εξοικειωμένα με την μαρξιστική φρασεολογία και προπαγάνδα στελέχη της ασφάλειας εξέδιδαν πλαστό "Ριζοσπάστη" που γραφόταν στα γραφεία της κρατικής ασφάλειας από κυβερνητικούς προκειμένου να επιφέρει σύγχυση, ενώ στον χώρο των μυστικών υπηρεσιών γίνονται πολλάκις "εκδουλεύσεις" και λειτουργούν "συγκοινωνούντα δοχεία"...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ