ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣΙΩΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ!

Η απροκάλυπτη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στα εσωτερικά πράγματα της Βενεζουέλας, κλιμακώνει μια επικίνδυνη κατάσταση σε πλανητικό επίπεδο. Ασχέτως του εάν ο Μαδούρο είναι ένας λαοπροβλητος ηγέτης ή ένας στυγνός δικτάτορας, η απόφαση των ΗΠΑ να αυτοαναγορευθούν σε αυτόκλητο ρυθμιστή των καταστάσεων ανά τον πλανήτη και σε αυτόκλητο "υπερασπιστή" των λαϊκών "ελευθεριών", δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο προκλητικών και ωμών παρεμβάσεων στα εσωτερικά ζητήματα τρίτων χωρών, κουρελιάζοντας και καταλύοντας κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και αυτοδιαθέσεως. 
Βεβαίως, οι ΗΠΑ σε αυτή την πρακτική έχουν μακρά ιστορία. Οι παρεμβάσεις τους στο Βιετνάμ, στην Καμπότζη, στην Κορέα, στην Λιβύη, στο Ιράκ, στη Συρία, στη Γιουγκοσλαβία, η εισβολή στον Παναμά, η εισβολή στη Γρενάδα, οι πόλεμοι του Κόλπου, οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αποκαλύπτουν μια στυγνή ηγεμονία που εξωραίζει τις στιγμές επεμβάσεις της με εύηχους χαρακτηρισμούς.
Αδιαμφισβήτητα, οι ΗΠΑ αποτελούν το πλέον επεμβατικό κράτος της σύγχρονης ιστορίας, με εκατοντάδες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο. Ο ακριβής αριθμός των στρατιωτικών επεμβάσεων, τόσο των ΗΠΑ, υπολογίζοντας εισβολές με χερσαίες δυνάμεις σε ξένο έδαφος ή και απειλές ακόμη για χρήση βίας, μυστικές υπονομευτικές ή δολοφονικές επιχειρήσεις, βομβαρδισμούς, είναι κατά κυριολεξία απροσδιόριστες. Ως κλασικές στρατιωτικές επεμβάσεις, μπορούν να υπολογίσουμε τουλάχιστον 200!
Ποδοπατώντας το διεθνές δίκαιο ή τη γνώμη της διεθνούς κοινότητας, οι ΗΠΑ επέβαλλαν τις επιδιώξεις τους δια πυρός και σιδήρου. Οι χώρες που σήμερα θεωρούνται «εχθροί» των ΗΠΑ —Κίνα, Ρωσία, Μεξικό, Βόρεια Κορέα, Κούβα, Ιράν, Νικαράγουα— είναι ακριβώς εκείνες οι χώρες στις οποίες η Ουάσιγκτον έχει επέμβει συχνότερα με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο.
Συνολικά, από το 1776 έως το 2023, μόνο οι καταγεγραμμένες στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ είναι περίπου 400. Το 34% αυτών σημειώθηκε στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, το 23% στην Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό, το 14% στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, το 13% στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία και το 9% στην υποσαχάρια Αφρική. Από το 1974 και εντεύθεν, δεν υπήρξε ούτε ένα έτος χωρίς τουλάχιστον μία νέα αμερικανική στρατιωτική επέμβαση. Ο ρυθμός των επεμβάσεων αυξήθηκε θεαματικά: πριν το 1945, περίπου 1–1,5 τον χρόνο, στον Ψυχρό Πόλεμο 2,5, μετά το 1991 πάνω από 4 ετησίως! Και μαζί με όλες αυτές, "ειδικές" επιχειρήσεις στην Κούβα, στην Νικαράγουα, στην Χιλή, στις Φιλιππίνες, στην Αϊτή, κι όχι μόνον...

Ένα κράτος εγκληματίας, ένα κράτος διεθνής τρομοκράτης, που αποτελεί το "μακρύ χέρι" ή ορθότερα τη μαριονέτα του σιωνισμού, σκορπά τον τρόμο και τον θάνατο ανά την υφήλιο, διασφαλίζοντας σκοτεινά συμφέροντα και ηγεμονικές επιδιώξεις...

Η εικόνα του δήθεν "ειρηνοποιού" Τραμπ που θα έφερνε την ειρήνευση στην διένεξη Ρωσίας-Ουκρανίας εντός 3 ημερών, πλέον ξεθωριάζει κατά τον πλέον αποκαλυπτικό τρόπο, αποκαλύπτοντας ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, είναι, κι αυτός με τη σειρά του, όργανο των "περιούσιων" συμφερόντων που διαχρονικά διαφεντεύουν τις ΗΠΑ και συνακόλουθα κυριαρχούν και στην Ε.Ε...

Είναι απορίας άξιον από που αντλεί ηθική νομιμοποίηση η εκάστοτε αμερικανική κυβέρνηση ώστε να σπέρνει ατομικές βόμβες, να σκορπά τόνους απεμπλουτισμένου ουρανίου μέσω πυρομαχικών, να εκτελεί πειθήνια τις εντολές της κάθε Μαντλίν Ολμπράϊτ, του κάθε Ουίλιαμ Κοέν, να ευθυγραμμίζεται με τις εκάστοτε επιθυμίες του σιωνιστικού λόμπυ AIPAC και να διασπείρει τρομοκρατία και απειλές με κυβερνητικό "περιτύλιγμα" απανταχού της γης; Είναι οξύμωρο, αλλά αυτοί που έχουν υψώσει αγάλματα ελευθερίας και ομιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα, για δικαιοσύνη, δημοκρατία κλπ, είναι οι πιο στυγνοί δυνάστες των λαών. Και αναφερόμενοι στο άγαλμα της Ελευθερίας, αναπόφευκτα ο νους μας ανατρέχει στο σχετικό ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη: 

Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου, χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου. Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι, λογαριάζουν πόσα δολάρια κάνει σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου. Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι. Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη, πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν με το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι. Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε, μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι, όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε, και τη ζωή τους εξακολουθούνε, νεκροί που η καθιέρωσις τους λείπει.

Το ερώτημα έγκειται στην ακόλουθη διερώτηση: Μετά τη Βενεζουέλα τι έπεται; Μήπως οδηγούμαστε σε παγκόσμια σύρραξη ή σε παγκόσμια δικτατορία υπό τα σκήπτρα των αμερικανοσιωνιστών επικυριάρχων; Μόνη απάντηση η αφύπνιση και συνειδητοποίηση των εναπομεινασών εθνικών κοινοτήτων εμπρός στον σιωνιστικό αρμαγεδώνα που έχει εξαπολυθεί από τα υπερατλαντικά κέντρα για λογαριασμό τους...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ