Η ΑΤΡΑΠΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ-ΜΥΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ...
Ο μύστης Ηράκλειτος απεφαίνετο ότι ο ένας ισοδυναμεί με δέκα χιλιάδες εάν είναι άριστος. Ο Πυθαγόρας, παρότρυνε τους μαθητές του να μην "βαδίζουν τις λεωφόρους", δηλαδή να μην συντάσσονται με το ρεύμα των πολλών και αμαθών. "Ουκ εν τω πολλώ το ευ" δίδασκε ο φιλόσοφος-πολεμιστής Σωκράτης.
Γιατί μεγάλοι φιλόσοφοι και μύστες αποστασιοποιήθηκαν από τη μάζα και επικεντρώθηκαν στους λίγους; Απλά γιατί τα υψηλά οράματα και οι ευγενείς αξίες μπορούν να μετουσιωθούν σε πράξεις και να γίνουν αντιληπτά και σεβαστά από τους λίγους. Οι πολλοί, ευεπίφοροι στο στιγμαίο, το εύκολο, το πρόσκαιρο, ενδιαφέρονται μόνο για το τώρα, εγκλωβισμένοι στο "δος ημίν σήμερον", δίχως να διακατέχονται από ανώτερους σκοπούς και υψηλόφρονες ανησυχίες.
Χαρακτηριστική είναι η απάντηση που είχε δώσει ο Σωκράτης στην εταίρα Καλλιστώ, λέγοντάς του ότι εκείνη την ακολουθούν χιλιάδες, ενώ τον Σωκράτη ελάχιστοι μαθητές, αν και θεωρούμενος σοφός. Ο Σωκράτης ατάραχος της απάντησε ότι αυτό είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο, αφού αυτός οδηγεί τους μαθητές του στον ανήφορο πούναι κοπιώδης και απαιτητικός (γιατί η ατραπός προς την εμπέδωση και εμβίωση της Αρετής είναι ανηφορική και δύσβατη), ενώ εκείνη τους οδηγεί στον κατήφορο, επιλογή πούναι εύκολη αλλά καταστρεπτική...
Ζούμε σε εποχές παρακμιακές, διάγουμε μία περίοδο αποσυνθέσεως ηθικής, πνευματικής αποκτηνώσεως, όπου η ύλη και οι ηδονές έχουν καταστεί αυτοσκοπός της ανθρωπίνης υπάρξεως. Μέσα σε αυτό τον κυκεώνα, μέσα σε αυτή την σκοτεινή εποχή της πιο βάναυσης λεηλασίας ψυχών, που συντελείται υπό το πρόσχημα της ελευθερίας, ο ρόλος των φιλοσόφων-μυστών, είναι όχι μόνο σημαντικός, αλλά μεγιστοποιείται. Αποτελούν το μοναδικό αντίβαρο στον εκπεσμό και στην καθίζηση, ανάβοντας μικρούς σπινθήρες αντιστάσεως και συντηρώντας το φως...
Ενάντια στην παρακμή των καιρών, ενάντια στον ψευδοευδαιμονισμό και στην επίπλαστη ευημερία που προτάσσει ο σύγχρονος άνθρωπος ως αντίβαρο προς κάθε πνευματικό ιδανικό, ενάντια στην ποδοπάτηση κάθε έννοιας ανθρωπισμού και φυσικής ηθικής, οι θεματοφύλακες των Προαιώνιων Αρχών της Τιμής, της Φιλοπατρίας, της Αρετής, ορθώνουν πραγματικό ανάχωμα αντιστάσεως, ανατάξεως και Δημιουργίας, κομίζοντας αγαθά πνευματικά, ζωοφόρα που ζωογονούν το πνεύμα, το σώμα και την ψυχή. Για να διατηρήσει η έννοια του Ανθρώπου το ουσιαστικό της νόημα, για να πορευθεί και πάλι ο αναζητητής στην ατραπό του αληθινού του προορισμού...
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Σχόλια