ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΥΡΓΙΑ

Η Θεουργία είναι μια τέχνη ιερή, η αποκάλυψη της οποίας είναι έργο των Θεών είτε των θεϊκών απεσταλμένων και που σκοπό είχε να ευεργετήσει την ανθρωπότητα, χρησιμοποιώντας την θεϊκή-φυσική ενέργεια για εποικοδομητικούς λόγους. Ετυμολογικά προκύπτει από το θεϊκό έργο και δι΄αυτής ο άνθρωπος μιμείται το θείον, εναρμονιζόμενος προς τον Παγκόσμιο Ρυθμό.
Τα αρχέγονα μυστήρια, οι μυστηριακές τελετές, το αρχαίο ελληνικό θέατρο, τα σύμβολα, οι αλληγορίες και οι μυθικές έννοιες, όλα αυτά είναι δημιουργήματα του ανθρώπου που άγουν την ψυχή στο θείο, δηλαδή ψυχαγωγούν, κατά την αρχαιοελληνική/πρωταρχική ερμηνεία και αντίληψη περί του όρου αυτού.
Η διεργασία που επιφέρει ψυχική γαλήνη, ευεξία, αληθινή ευδαιμονία, ένθεη μέθη, είτε πρόκειται περί ενός έργου τέχνης, είτε περί ενός οικοδομήματος, είτε περί ενός μουσικού ή πνευματικού έργου, συντίθεται από μία δέσμη ενεργειών, σκέψεων, πράξεων, που ως συνισταμένη τους έχουν την τέχνη της Θεουργίας, αφού αποσκοπούν ψυχωφελώς στην εξέλιξη της Ψυχής και συνιστούν εκφάνσεις της αποκαλύψεως της θεϊκής ενέργειας, όπως αυτή επενεργεί στην ψυχή του ανθρώπου....
Η γνωστική ιδιότητα της Θεουργίας, αναβιβάζει τον μύστη σε υψηλότερα κράσπεδα ενατενίσεως της Δημιουργίας, ούσα συνυφασμένη με το στάδιο της Εποπτείας...
Eπιγραμματικά θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι Θεουργία είναι η τέχνη της αληθούς ψυχαγωγίας με την μυστηριακή της έννοια. Η Θεουργία δύναται να συνδράμει τον άνθρωπο να γνωρίσει/ενδοσκοπήσει τον εαυτό του, ανακαλύπτοντας τις ικανότητές του, τις δυνάμεις του, την ψυχή του την ίδια.
Σκοπός της Θεουργίας είναι η συνειδητή συμμετοχή του ανθρώπου στο έργο των Θεών, μέσα από τις κατάλληλες διεργασίες που επενεργούν επί της ψυχής του μύστη.

Έτσι όλη η φύση και τα αντικείμενά της αποτελούν ουσιαστικά θεουργικά σύμβολα για την κατανόηση του Θείου. Η ελιά, το στάχυ, ο νάρκισσος, ο πλάτανος, ο κισσός, ο κύκνος, ο ίππος, ο σκύλος, το φίδι, η τρίαινα, το σκήπτρο, το δρεπάνι, ο τροχός, ο ήλιος, οι άνεμοι, όλα αυτά και πολύ περισσότερα, χρησιμοποιούνται ως σύμβολα για να περιγράψουν το Θείο και τις επιδράσεις τόσο στην ύλη αλλά και αλληγορικά στην ψυχή του ανθρώπου.

Αργότερα με την ανάπτυξη των επιστημών, επέρχεται η χρήση του συμβολισμού των γεωμετρικών σχημάτων και των αριθμών για την κατανόηση του Θείου. Έτσι αναπτύσσεται η αριθμολογία αλλά και σύμβολα όπως ο σταυρός, ο κύκλος, ο μαίανδρος διακοσμούν τις αναπαραστάσεις θεμάτων της μυθολογίας πάνω σε αγγεία.

Όλα αυτά τα σύμβολα αποτελούν αρχέτυπα, δυνάμενα να ενεργοποιήσουν την ψυχή των ανθρώπων που ακολουθούν την αρχαία Ελληνική παραδοσιακή ατραπό η οποία άγει προς το Θείο.

Η Θεουργία αναπτύσσεται επαρκώς στην Ορφικο-Πυθαγόρεια καθώς και στην Πλατωνική παράδοση. Η Θεουργία αποτελείται από ένα σύστημα επικλήσεων, το οποίο τελείται με συγκεκριμένο τρόπο, από θεουργό ο οποίος προηγουμένως έχει επιτύχει την προσωπική του αγνότητα, έτσι ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη αποτελεσματικότητα και να υπάρξει ανταπόκριση του Πνευματικού κόσμου προς το αγαθοποιό κάλεσμα. 

Ο ασκών την Θεουργία είναι ο ένθεος εκείνος αναζητητής ο οποίος θέλει να υπερβεί την πάνδημη διάσταση της λατρείας των Θρησκειών και να εμβαθύνει περισσότερο στην πνευματικότητά του και την επαφή με το Θείο. 

Στην Θεουργία, η ατομική βελτίωση, η πλήρης Αγνότητα, η έμπρακτη Αγάπη και η προσήλωση του ασκούντος Θεουργού σε έναν ανώτερο ευγενή σκοπό, είναι προϋποθέσεις ώστε αυτή να καταστεί αποτελεσματική. 
Η μυστηριακή δράση της Θεουργίας έχει ως στόχο αφ' ενός την εξιλέωση του επιζητούντος βοήθεια, αφ΄ετέρου την εδραίωση του Θείου Σχεδίου. Σε περίοπτη θέση μεταξύ των αρχαίων θεουργών, ίστανται ο Απολλώνειος ο Τυανεύς, όπως επίσης και ο Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός, ο μέγιστος όσο και έσχατος των νεοπλατωνικών φιλοσόφων.

Ύψιστη μορφή Θεουργίας αποτελεί η Θεραπευτική Θεουργία, συνιστώντας έμπρακτη απόδειξη της Αγάπης του Θεουργού προς τον συνάνθρωπο. Η άσκηση της θεουργίας φυσικά προϋποθέτει την απόλυτη εναρμόνιση προς τους φυσικούς και συμπαντικούς νόμους, οι οποίοι συνιστούν έκφανση της θεϊκής βουλήσεως, του Υπέρτατου Γεωμέτρη του Σύμπαντος, του Διός-Ζευγνύοντος, κατά την μυστηριακή αποκάλυψη του όρου...
Μέσα από την διαδικασία της επιτελέσεως του θεϊκού έργου, ο άνθρωπος-μύστης κατορθώνει να ανέλθει σε υψηλότερα επίπεδα ενατενίσεως της Αλήθειας και της Πραγματικότητας, καθιστάμενος σταδιακά Θεϊκός Άνθρωπος...
Εν τέλει, η θεουργία συνυφαίνεται προς την ίδια την πεμπτουσία του Μυστικισμού, αφού σκοπός της τελικός είναι η συνειδητή ένωση του ανθρώπου με το θείον, διαμέσου των υψηλοφρόνων πράξεών του...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ionhellas@gmail.com

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΙ ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΝΑΟΔΟΜΟΙ" ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...

Κατά τη διάρκεια του σκοτεινού Μεσαίωνα, όταν το επιστημονικό πνεύμα και κάθε αληθινή φιλοσοφική διεργασία ή αμφισβήτηση των δογματικά παραδεδεγμένων θεοκρατικών μύθων επέσυρε διώξεις και συνεπαγόταν την κατηγορία της αιρετικής αποκκλίσεως, ισοδύναμη της απιστίας και της ύβρεως, η θέση των μυστηριακών οργανώσεων κατέστη ιδιαιτέρως δυσχερής.
 Τότε λοιπόν ήταν που άρχισαν σταδιακά να αντικαθίσνται, ιδίως μετά από βασιλικές απαγορεύσεις και διατάγματα Άγγλων εστεμμένων, τα αρχαία τυπικά και οι όροι στα τεκτονικά συγγράμματα με ιουδαϊκά και χριστιανικά στοιχεία, συμβατά προς το πνεύμα και την επικρατούσα θρησκεία. Υπό αυτές τις συνθήκες, η ανάμνηση των Διονυσιακών Τεχνιτών και τις πρωταρχικής συμβολής τους στην γέννηση του Τεκτονισμού, όπως και των Ορφικοπυθαγορείων μυσταγωγών, άρχισε σταδιακά να ξεθωριάζει, υπό την επίδραση του φθοροποιού χρόνου αλλά κυρίως υπό την πίεση των σκοπιμοτήτων, έως ότου με το πέρασμα των αιώνων, ολότελα σχεδόν λησμονήθηκε...

Τώρα ωστόσο, με την έκδοση του πρωτοποριακού βιβλίου "Διονυσιακοί Τεχνίτες και Αρχαίοι Ναοδόμοι: Οι Αληθινές Καταβολές του Τεκτονισμού", επέστη το πλήρωμα του χρόνου να αφυπνισθεί και πάλι η κυτταρική μνήμη και να αφυπνισθεί η αρχαία ψυχή που ζει μέσα μας, αθέλητα κρυμμένη, τελούσα σε λανθάνουσα κατάσταση, αποκαθιστώντας την ιστορική τάξη και συνέχεια. Συνεχίζοντας το έργο μυσταγωγικών μορφών όπως του Σπυρίδωνα Νάγου και του Αντωνίου Αδριανοπούλου, το παραδίδουμε εμπλουτισμένο και τεκμηριωμένο, στην κρίση των αναγνωστών.
Διανθισμένο με πληθώρα στοιχείων, παράθεση πηγών και φωτογραφικού υλικού σπάνιου που επικυρώνει τα γραφόμενα, καλύπτει χρονικά ολόκληρη τη μυητική διαδρομή από την αρχαιότητα μέχρι τους νεώτερους χρόνους, ερχόμενο να ανταποκριθεί και να διαλευκάνει ένα κενό στην ελληνική ιστοριογραφία, δρομολογώντας παράλληλα μία σημαντική ερευνητική και ιδεολογική διεργασία για την επανελλήνιση του Τεκτονισμού και την διεκδίκηση όλων όσων σε μυστηριακό και ιστορικό επίπεδρο μας ανήκουν...
Εξ Ανατολών Ελευσίνος θα έπρεπε να παρέχονται "αναγνωρίσεις" και όχι από την Αγγλία ή την Αμερική, αφού αυτό είναι το λίκνο του Τεκτονισμού. Στην Ελευσίνα, στην Θράκη και στους Δελφούς γεννήθηκε το τεκτονικό ιδεώδες...
Οι ενδιαφερόμενοι να αποκτήσουν το βιβλίο "Διονυσιακοί Τεχνίτες και Αρχαίοι Ναοδόμοι", είτε τα υπόλοιπα βιβλία του Ι. Χαραλαμπόπουλου συναφούς θεματολογίας ("Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια", "Γ. Πλήθων και Εθνική Αναβίωση", "Δελφική Ηλιολατρεία", "Ελληνική Φυσιολατρεία"), μπορούν να επικοινωνούν μέσω τηλεφώνου (6909-75.33.72), είτε να αποστέλλουν ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνση: ionhellas@gmail.com.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΔΥΤΟΝ