ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΟΥ

Ο Πυθαγόρας, ο προσαγορεύων δηλαδή την Πυθία, ως εκ της ετυμολογικής του αναλύσεως προκύπτει, υπήρξε ένας μύστης που οροσήμανε την Ελληνική Εσωτερική Παράδοση, κυοφορώντας διεργασίες διαχρονικές οι οποίες οδήγησαν στην γέννηση του Τεκτονισμού, αιώνες αργότερα, ως μετεξέλιξη των αρχαίων Ελληνικών Μυστηρίων.

Πληθώρα επιστημών ως η Μουσική, η Αστρονομία, η Γεωμετρία, η αριθμητική, οφείλουν τα πλείστα στην εποικοδομητική προσφορά του. 

Αφ΄ότου έφυγε από την Σάμο, ύστερα από ταξίδια, αφίχθη στον Κρότωνα όπου και συγκρότησε τη δική του αδελφότητα, το «Ομακοείο». Η διδασκαλία του διεξαγόταν με διαβαθμισμένη διάρθρωση, διατηρώντας χωριστές τάξεις ανδρών και γυναικών. Των δευτέρων ηγείτο φιλοσοφικώς και διοικητικώς η σύζυγός του η Θεανώ. Η πυθαγόρεια φιλοσοφία έθεσε τις βάσεις για την κατοπινή τεκτονική μυσταγωγία, σε μεγάλο βαθμό... 

Η θεσπισμένη μυστικότητα της διδασκαλίας αλλά κυρίως η δολοφονία των Μαθητών του, μας στέρησε από τα γραπτά κείμενα του Πυθαγόρου, τα οποία απευθύνονταν σε εσωτερικό αυστηρά κύκλο εντός του Ομακοείου. Σύμφωνα με διασωζόμενες μαρτυρίες, χειρόγραφα του Πυθαγόρου περιήλθαν στην κατοχή του Πλάτωνος από εναπομείναντες Μαθητές του, από τα οποία επηρεάσθηκε σε καταλυτικό βαθμό και απετέλεσαν την βάση για την σμίλευση της δικής του Κοσμοθεωρίας.

Ο Πυθαγόρας μετεξέλιξε την θεωρία της αθανασίας της ψυχής, με γνώμονα τις αρχές της ανταποδοτικής δικαιοσύνης, όρισε την αρμονία των αριθμών και την επίδρασή τους στον βίο και γαλβάνισε τις ψυχές και τις προσωπικότητες νεοφύτων, οικοδομώντας ένα τάγμα βασισμένο σε αρχές διαχρονικές, η κληρονομιά των οποίων έχει μεταλαμπαδευθεί μέχρι και τις ημέρες μας...

Κατά την πυθαγόρεια εσωτερική αντίληψη, η Δημιουργία του Σύμπαντος αποτελεί ένα κοσμογονικό γεγονός το οποίο εδράζεται στους αριθμούς. Οι αριθμοί δεν έχουν την αυστηρή μαθηματική σημασία και διάσταση που τους αποδίδει ο σύγχρονος άνθρωπος. Η νοούμενη σήμερα ως μαθηματική αρμονία, κατά τον Πυθαγόρα συνιστά την υλική έκφραση της ευρύτερης Συμπαντικής Αρμονίας. Η βάση της αρμονίας βασιζόταν στη «χρυσή τομή», τον αριθμό 1,618. Έκτοτε, η ανθρωπότητα έχει χρησιμοποιήσει, την αρμονία των αριθμών για να εξελίξει τον τρόπο ζωής, καταφεύγοντας στην χρήση των μαθηματικών σε κάθε έκφανση της επιστήμης, δίχως όμως να εμβαθύνει στον εσώτερο πυρήνα αυτής... 

Πολύ αργότερα, οι μαθηματικοί διαπίστωσαν ότι αριθμητικές αναλογίες που δίδουν τον αριθμό της χρυσής τομής, ενυπάρχουν παντού στην φύση: Αποκαλύπτονται από την διάταξη των φύλλων των φυτών, έως στην πιο απίθανη ύπαρξη. Ο αριθμός της χρυσής τομής διαπιστώθηκε ότι υπάρχει στα πυραμιδικά μνημεία, στις εικαστικές τέχνες, ακόμη και στη μουσική. Τον ανακάλυψαν σε έργα κλασικής μουσικής και σε συνθέσεις μουσουργών όπως ο Λ. Β. Μπετόβεν και ο Αμαντέους Μότσαρτ, δίχως όμως να έχει προσδιορισθεί εάν αυτό υπήρξε συνειδητή επιλογή των συνθετών, ή απλά η αρμονία του σύμπαντος εκδηλώθηκε μέσα από το έργο τους... Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι μέσω της χρυσής τομής, το σύμπαν διαχέει την αρμονία του σε κάθε έκφανση της Δημιουργίας... 

Αθροιζόμενοι οι 4 πρώτοι αριθμοί, 1,2,3,4 μας δίδουν την Δεκάδα, η οποία συμβολίζει την Μονάδα (1+0), δηλαδή την θεία αρχή από την οποία απέρρευσαν τα πάντα. Αυτή είναι η Ιερά Τετρακτύς του Πυθαγόρου, στο όνομα της οποίας ορκίζονταν οι νεόφυτοι στο τάγμα του. Η Τετρακτύς συμπυκνώνει τα 4 επίπεδα της Δημιουργίας (ορυκτό, φυτικό, ζωϊκό και ανθρώπινο). Ο δε ζωδιακός κύκλος που απεικονίζεται εντός του Ναού, συνιστά έκφραση των 12 ιεραρχιών που συνέχουν τη δημιουργία.

Ο μύστης Πυθαγόρας εκήρυξε ακόμη την φιλοζωϊα, υποστηρίζοντας ότι κάθε έμβια και έμψυχη ύπαρξη αποτελεί εν δυνάμει μία ψυχή εν εξελίξει η οποία δια των ορθών ενεργειών θα αναχθεί στο ανθρώπινο επίπεδο ενσαρκώσεως, ενώ παράλληλα επηρέασε καταλυτικά για μεγάλο διάστημα τις πολιτικές εξελίξεις στον Κρότωνα και ευρύτερα στην Κάτω Ιταλία, με παρεμβάσεις του συνέδριο «των χιλίων» (επρόκειτο για σώμα αποφαινόμενο για πολιτικά και δικαστικά ζητήματα του Κρότωνος). Οι Κροτωνιάτες, ακούγοντας τον Πυθαγόρα, μετέβαλλαν τα ήθη τους, εξεδίωξαν τις παλλακίδες και ανήγειραν ιερό των Μουσών, ενώ παράλληλα άσκησε νουθεσία στους νέους και στις γυναίκες της πόλεως, ακολουθώντας για μεγάλο διάστημα τις παραινέσεις του Σάμιου μύστη και ζώντας κατά τα πρότυπα των μαθητών του σε μεγάλο βαθμό...Ο Πυθαγόρας υποστήριζε ότι οι δημόσιοι άρχοντες οφείλουν να εκπέμπουν πρότυπα προς την κοινωνία και να διακρίνονται από την ευθικρισία τους, απέχοντας από προκλήσεις και πλεονεξίες. Γι΄ αυτό απέδιδε μεγάλη σημασία στην ζωή ενός εκάστου, εξετάζοντας προσεκτικά τη συμπεριφορά του και τον τρόπο ομιλίας του.  Κυρίαρχο σύμβολο των Πυθαγορείων ήταν το γράμμα Υ, το οποίο συμβόλιζε την διχάλα από την οποία εκκινούν δύο εντελώς διαφορετικοί δρόμοι, αυτός της Αρετής και εκείνος της Κακίας, έχοντας ο άνθρωπος το αυτεξούσιο των επιλογών του να επιλέξει την ατραπό επί της οποίας θα πορευθεί...

Σύμφωνα με την διδασκαλία του Πυθαγόρα, για τον οποίο πληροφορούμαστε παρά πολλά πράγματα από το βιβλίο του Ιαμβλίχου "Περί του Πυθαγορικού βίου", κάθε αριθμός  είναι ένα σύμβολο που ενσωματώνει εντός του κάποιο μέρος της Γνώσης του Σύμπαντος. Όπως ο γνώμων συμβολίζει την υλική δημιουργία, ο διαβήτης το σύμπαν, το ξίφος τη δύναμη, αντίστοιχα κάθε ψηφίο, συμβολίζει μία κατάσταση την οποία ο αναζητητής οφείλει να μελετήσει και που αποκαλείται «αριθμός».

Ο γνώμων έχει τις πλευρές του σχεδιασμένες έτσι ώστε να αποτυπώνεται το Πυθαγόρειο θεώρημα. Το Πυθαγόρειο θεώρημα υποστηρίζει ότι στα ορθογώνια τρίγωνα, το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται προς το άθροισμα των τετραγώνων των δύο άλλων καθέτων πλευρών του. 

Στην Μεγάλη Πυραμίδα, η οποία δεν ήταν απλά ταφικό μνημείο αλλά τόπος ειδικών μυήσεων, η «αίθουσα του Βασιλιά» βρίσκεται σε σημείο υπολογισμένο με βάση τον αριθμό 1,618. 

Βασική αρχή των Πυθαγορείων μυστών, ήταν ότι ο άνθρωπος δια των έργων του δύναται να συμβάλλει στην εμπέδωση του θείου σχεδίου, αναγόμενος στην θεϊκή τάξη δια της περατώσεως του κύκλου των ενσαρκώσεων, επιδιδόμενος σε ανώτερου βαθμού εργασίες, σε άλλα πεδία, μη υλικά... Στο πλαίσιο αυτό, εντασσόταν και η επιβαλλόμενη σιγή στους νεοφύτους που γίνονταν δεκτοί στο Ομακοείο. Η πενταετής σιγή στην οποία τους υπέβαλλε κατά τα αρχικά χρόνια της μαθητείας τους, έχει υϊοθετηθεί από τον Τεκτονισμό τηρώντας επίπεδο σιγής στον βαθμό του Μαθητού.

Ο Πυθαγόρας εξέφραζε την αρχή της Αριστοκρατικής αντιλήψεως των πραγμάτων, πρεσβεύοντας την αντίληψη ότι μόνον οι άριστοι δύνανται και δικαιούνται να άρχουν, θεωρία την οποία μετεξέλιξε ο Πλάτων και την εξέφρασε στην "Πολιτεία" του. Γι΄ αυτό, αλληγορικά προέτρεπε τους μαθητές του να απέχουν των εκλογικών διαδικασιών, δια της ρήσεως "κυάμων απέχεσθε" και επίσης "τας λεωφόρους μη βαδίζειν", υπονοώντας ότι δεν πρέπει να συντάσσονται με το κυρίαρχο ρεύμα των μαζών... Προτρέποντας παράλληλα στην απόκτηση αυτογνωσίας και συνειδητότητας, δια της προτροπής "Σκάπτε ένδον".

Η σιγή, εν κατακλείδι, που αποτελεί την βάση του πυθαγορείου τριπτύχου "Άκουε, όρα, σίγα", αποτελεί την μεταστοιχειωτική εκείνη διαδικασία που συνδράμει ώστε να καταστούμε υποδοχείς της Γνώσεως, λαμβάνοντας θετικά στοιχεία προς σμίλευση του εαυτού μας και όχι εκπέποντας αρνητικά που συντηρούν την ατέλεια και αμάθεια...   

Επιγραμματικά, η μυστηριακή και επιστημονική παρακαταθήκη του Πυθαγόρου προς τον κόσμο είναι ανεκτίμητη, αποτελώντας την αφετηρία για μία ριζική αναθεώρηση των κακώς κειμένων και για μία εμβάθυνση στον κόσμο του εσώτερου εαυτού, προς απόκτηση συνειδητότητας και αυτογνωσίας. Για έναν κόσμο εναργέστερο και ηθικότερο...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΙ ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΝΑΟΔΟΜΟΙ" ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...

Κατά τη διάρκεια του σκοτεινού Μεσαίωνα, όταν το επιστημονικό πνεύμα και κάθε αληθινή φιλοσοφική διεργασία ή αμφισβήτηση των δογματικά παραδεδεγμένων θεοκρατικών μύθων επέσυρε διώξεις και συνεπαγόταν την κατηγορία της αιρετικής αποκκλίσεως, ισοδύναμη της απιστίας και της ύβρεως, η θέση των μυστηριακών οργανώσεων κατέστη ιδιαιτέρως δυσχερής.
 Τότε λοιπόν ήταν που άρχισαν σταδιακά να αντικαθίσνται, ιδίως μετά από βασιλικές απαγορεύσεις και διατάγματα Άγγλων εστεμμένων, τα αρχαία τυπικά και οι όροι στα τεκτονικά συγγράμματα με ιουδαϊκά και χριστιανικά στοιχεία, συμβατά προς το πνεύμα και την επικρατούσα θρησκεία. Υπό αυτές τις συνθήκες, η ανάμνηση των Διονυσιακών Τεχνιτών και τις πρωταρχικής συμβολής τους στην γέννηση του Τεκτονισμού, όπως και των Ορφικοπυθαγορείων μυσταγωγών, άρχισε σταδιακά να ξεθωριάζει, υπό την επίδραση του φθοροποιού χρόνου αλλά κυρίως υπό την πίεση των σκοπιμοτήτων, έως ότου με το πέρασμα των αιώνων, ολότελα σχεδόν λησμονήθηκε...

Τώρα ωστόσο, με την έκδοση του πρωτοποριακού βιβλίου "Διονυσιακοί Τεχνίτες και Αρχαίοι Ναοδόμοι: Οι Αληθινές Καταβολές του Τεκτονισμού", επέστη το πλήρωμα του χρόνου να αφυπνισθεί και πάλι η κυτταρική μνήμη και να αφυπνισθεί η αρχαία ψυχή που ζει μέσα μας, αθέλητα κρυμμένη, τελούσα σε λανθάνουσα κατάσταση, αποκαθιστώντας την ιστορική τάξη και συνέχεια. Συνεχίζοντας το έργο μυσταγωγικών μορφών όπως του Σπυρίδωνα Νάγου και του Αντωνίου Αδριανοπούλου, το παραδίδουμε εμπλουτισμένο και τεκμηριωμένο, στην κρίση των αναγνωστών.
Διανθισμένο με πληθώρα στοιχείων, παράθεση πηγών και φωτογραφικού υλικού σπάνιου που επικυρώνει τα γραφόμενα, καλύπτει χρονικά ολόκληρη τη μυητική διαδρομή από την αρχαιότητα μέχρι τους νεώτερους χρόνους, ερχόμενο να ανταποκριθεί και να διαλευκάνει ένα κενό στην ελληνική ιστοριογραφία, δρομολογώντας παράλληλα μία σημαντική ερευνητική και ιδεολογική διεργασία για την επανελλήνιση του Τεκτονισμού και την διεκδίκηση όλων όσων σε μυστηριακό και ιστορικό επίπεδρο μας ανήκουν...
Εξ Ανατολών Ελευσίνος θα έπρεπε να παρέχονται "αναγνωρίσεις" και όχι από την Αγγλία ή την Αμερική, αφού αυτό είναι το λίκνο του Τεκτονισμού. Στην Ελευσίνα, στην Θράκη και στους Δελφούς γεννήθηκε το τεκτονικό ιδεώδες...
Οι ενδιαφερόμενοι να αποκτήσουν το βιβλίο "Διονυσιακοί Τεχνίτες και Αρχαίοι Ναοδόμοι", είτε τα υπόλοιπα βιβλία του Ι. Χαραλαμπόπουλου συναφούς θεματολογίας ("Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια", "Γ. Πλήθων και Εθνική Αναβίωση", "Δελφική Ηλιολατρεία", "Ελληνική Φυσιολατρεία"), μπορούν να επικοινωνούν μέσω τηλεφώνου (6909-75.33.72), είτε να αποστέλλουν ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνση: ionhellas@gmail.com.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΔΥΤΟΝ