Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ...
Ο μεγάλος φιλόσοφος-πολεμιστής και μύστης Σωκράτης, κατά την ανάπτυξη της κοσμοθεωρίας του, υποστήριζε συχνά ότι όσο λιγότερα υλικά αγαθά έχει πραγματικά ανάγκη για την διαβίωσή του, τόσο περισσότερο πλησιάζει το θείον, καθιστάμενος λιγότερο ατελής και περισσότερο αυτάρκης... Οπωσδήποτε το χρήμα και τα υλικά πλούτη, είναι ευπρόσδεκτα, αλλά συνάμα και απαραίτητα έως έναν μικρό ή μεγάλο βαθμό. Στον τρόπο όμως αξιολογήσεώς τους έγκειται η μεγάλη διαφορά των μυστών και των φιλοσοφούντων από τους αγεωμέτρητους και τους βεβήλους. Οι μεν θεωρούν το χρήμα και εν γένει τα υλικά πλούτη ως "εργαλεία", ως μέσα για την επιτέλεση κάποιων σκοπών και την προσαρμογή της ζωής σε πιο άνετα πλαίσια και συνθήκες, οι δε τα θεωρούν αυτοσκοπό της υπάρξεώς τους και στον στόχο αυτό θυσιάζουν εαυτούς...
Το χρήμα, ούτε το άπαν ειναι, αλλά ούτε και ως αυτοσκοπός θα πρέπει να νοηθεί... Αλλίμονο μάλιστα εάν εκληφθούν κατ΄ αυτό τον τρόπο και υποδουλώσουν το μυαλό, την ψυχή, την δράση ενός ανθρώπου, εγκλωβίζοντάς τον στην ατέρμονη διαδικασία συλλογής χρημάτων...
Τα αληθινά αγαθά, είναι εκείνα τα άυλα, τα διαχρονικά, που δεν μπορούν να αγορασθούν μα ούτε και να πουληθούν, δεν εκχωρούνται, δεν ενοικιάζονται, δεν παραχωρούνται με συναλλακτικές διαδικασίες, γιατί απλά δεν βρίσκονται εντός εμπορευματοχρηματικών συναλλαγών και διαδικασιών, ούτε έχουν αγοραία αξία...
Τουναντίον μάλιστα, ως άϋλα, είναι αγαθά της ψυχής, του πνεύματος, σχετίζονται με την αληθινή ευδαιμονία, την βαθειά ψυχική γαλήνη, την αίσθηση της πληρότητας του εαυτού, την αυτοκυριαρχία και τόσα άλλα ψυχικά και πνευματικά γνωρίσματα, τα οποία οι αμύητοι ούτε καν έχουν φαντασθεί ότι υπάρχουν... Την αίσθηση ότι ενσαρκώνουμε με τη συμπεριφορά μας την Δικαιοσύνη, υπηρετούμε την Αλήθεια, την χρηστοήθεια, αγωνιζόμαστε για το Καλό και το Αγαθό, προάγουμε θετικούς και εποικοδομητικούς σκοπούς για την Κοινωνία και την Πατρίδα και τόσα άλλα...
Οι αρχαιοέλληνες μύστες αποφαίνονται ότι "Κάλλος ψυχής, αρετή πάσα". Πράγματι, μέσα από τη θέαση του ψυχικού κάλλους, αντικατοπτρίζονται όλες οι αρετές. Μια κατάσταση συνειδητής ωριμάνσεως, ψυχικής και πνευματικής, στην οποία ο άνθρωπος μπορεί να βρεθεί μόνο με σκληρό αγώνα, με πορεία προς το Φως διαρκή και ατελεύτητη, παραμερίζοντας τις σειρήνες που τον καλούν να βυθιστεί και πάλι στην ύλη, ξεφεύγοντας από την πλάνη των "λωτοφάγων" που θεωρούν "ευτυχία" τον ψεύτικο ευδαιμονισμό, τον βυθισμένο στον καταναλωτισμό, στην υποκρισία και στην προσποίηση...
Η ολιγάρκεια, η εργατικότητα, η πνευματική αναζήτηση και η αυτογνωσία, η ηθική ως εναρμόνιση προς τους φυσικούς νόμους, η αξιοκρατία, η αίσθηση και απόδοση της δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα, ο πατριωτισμός, η ατομική πληρότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη, είναι αγαθά, είναι άϋλες αξίες η προάσπιση, ανάδειξη και διεύρυνση των οποίων, βελτιώνει το άτομο και την κοινωνία, παρέχοντας την προοπτική της ευδαιμονίας...
Ο,τιδήποτε αυθεντικό είναι εκείνο που αντέχει στον χρόνο και στον χρόνο ως άφθαρτη αξία αντέχει μόνο ό,τι εδράζεται σε ιδανικά, ό,τι δεν έχει εφήμερη διάρκεια, ό,τι δεν μπορεί να αντικατασταθεί ή να απαξιωθεί... Αυτή άλλωστε είναι και η έννοια του Κλασικού αλλά και του Διαχρονικού, του αιώνιου και άφθαρτου, του μη υποκείμενου σε αμφισβητήσεις, όσοι αιώνες ή χιλιετίες και εάν ακόμη παρέλθουν, διότι αποτελεί σημείο αναφοράς σε κάθε εποχή...
Η ψυχική γαλήνη, η απόκτηση δηλαδή της πραγματικής ευημερίας, η υστεροφημία και η εμβίωση ενός ενάρετου βίου, ανέκαθεν αποτελούσαν υποδειγματικά πρότυπα για την εμβίωση της γήινης διαδρομής μας και συνιστούσαν και επιδίωξη έντονη των προγόνων μας.
Μόνο όταν κατακτήσουμε τα ιδανικά εκείνα που δεν αγοράζονται με χρήμα, τότε και μόνο τότε θα νιώσουμε πλούσιοι, γιατί θα αισθανθούμε ότι ευρισκόμεθα πολύ κοντά στην αληθινή, ουσιαστική, βαθειά, πληρότητα... Είθε να καταστούμε άξιοι να φθάσουμε στην πληρότητα, αντικρύζοντας, έστω και αντανακλαστικά, το Μείζον Φως...
Το χρήμα, ούτε το άπαν ειναι, αλλά ούτε και ως αυτοσκοπός θα πρέπει να νοηθεί... Αλλίμονο μάλιστα εάν εκληφθούν κατ΄ αυτό τον τρόπο και υποδουλώσουν το μυαλό, την ψυχή, την δράση ενός ανθρώπου, εγκλωβίζοντάς τον στην ατέρμονη διαδικασία συλλογής χρημάτων...
Τα αληθινά αγαθά, είναι εκείνα τα άυλα, τα διαχρονικά, που δεν μπορούν να αγορασθούν μα ούτε και να πουληθούν, δεν εκχωρούνται, δεν ενοικιάζονται, δεν παραχωρούνται με συναλλακτικές διαδικασίες, γιατί απλά δεν βρίσκονται εντός εμπορευματοχρηματικών συναλλαγών και διαδικασιών, ούτε έχουν αγοραία αξία...
Τουναντίον μάλιστα, ως άϋλα, είναι αγαθά της ψυχής, του πνεύματος, σχετίζονται με την αληθινή ευδαιμονία, την βαθειά ψυχική γαλήνη, την αίσθηση της πληρότητας του εαυτού, την αυτοκυριαρχία και τόσα άλλα ψυχικά και πνευματικά γνωρίσματα, τα οποία οι αμύητοι ούτε καν έχουν φαντασθεί ότι υπάρχουν... Την αίσθηση ότι ενσαρκώνουμε με τη συμπεριφορά μας την Δικαιοσύνη, υπηρετούμε την Αλήθεια, την χρηστοήθεια, αγωνιζόμαστε για το Καλό και το Αγαθό, προάγουμε θετικούς και εποικοδομητικούς σκοπούς για την Κοινωνία και την Πατρίδα και τόσα άλλα...
Οι αρχαιοέλληνες μύστες αποφαίνονται ότι "Κάλλος ψυχής, αρετή πάσα". Πράγματι, μέσα από τη θέαση του ψυχικού κάλλους, αντικατοπτρίζονται όλες οι αρετές. Μια κατάσταση συνειδητής ωριμάνσεως, ψυχικής και πνευματικής, στην οποία ο άνθρωπος μπορεί να βρεθεί μόνο με σκληρό αγώνα, με πορεία προς το Φως διαρκή και ατελεύτητη, παραμερίζοντας τις σειρήνες που τον καλούν να βυθιστεί και πάλι στην ύλη, ξεφεύγοντας από την πλάνη των "λωτοφάγων" που θεωρούν "ευτυχία" τον ψεύτικο ευδαιμονισμό, τον βυθισμένο στον καταναλωτισμό, στην υποκρισία και στην προσποίηση...
Η ολιγάρκεια, η εργατικότητα, η πνευματική αναζήτηση και η αυτογνωσία, η ηθική ως εναρμόνιση προς τους φυσικούς νόμους, η αξιοκρατία, η αίσθηση και απόδοση της δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα, ο πατριωτισμός, η ατομική πληρότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη, είναι αγαθά, είναι άϋλες αξίες η προάσπιση, ανάδειξη και διεύρυνση των οποίων, βελτιώνει το άτομο και την κοινωνία, παρέχοντας την προοπτική της ευδαιμονίας...
Η ψυχική γαλήνη, η απόκτηση δηλαδή της πραγματικής ευημερίας, η υστεροφημία και η εμβίωση ενός ενάρετου βίου, ανέκαθεν αποτελούσαν υποδειγματικά πρότυπα για την εμβίωση της γήινης διαδρομής μας και συνιστούσαν και επιδίωξη έντονη των προγόνων μας.
Μόνο όταν κατακτήσουμε τα ιδανικά εκείνα που δεν αγοράζονται με χρήμα, τότε και μόνο τότε θα νιώσουμε πλούσιοι, γιατί θα αισθανθούμε ότι ευρισκόμεθα πολύ κοντά στην αληθινή, ουσιαστική, βαθειά, πληρότητα... Είθε να καταστούμε άξιοι να φθάσουμε στην πληρότητα, αντικρύζοντας, έστω και αντανακλαστικά, το Μείζον Φως...



