Ο ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΘΕΣΜΟΣ...
Παρά τις σαφέστατες ελληνογενείς του καταβολές, ωστόσο εντός του Τεκτονισμού, υπάρχει μία τάση η οποία πρεσβεύει ιδέες και νοοτροπίες αντιπαραδοσιακές και αντιμυητικές. Νεωτεριστές ή αγεωμέτρητοι, αντί να αδράξουν και να εγκολπωθούν την αρχέγονη γηγενή παράδοση, αναζητούν εξ Ανατολών το φως, υποστηρίζοντας σολομωνολατρείες, χιραμολατρείες και άλλες ετερόκλητες δοξασίες οι οποίες παρεισέφρυσαν σε εποχές συγκρητισμού, συγχύσεως και διωγμών, αλλοιώνοντας καθοριστικά την αυθεντική, ιεραρχική δομή, παραδοσιακή συγκρότηση και μυητική παράδοση του Αρχέγονου Τεκτονισμού.
Μη λησμονούμε ότι τα Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια, εκ των οποίων απέρρευσε ο παραδοσιακός Τεκτονσιμός, αναφέρονται μόνον σε ΄Ελληνες το γένος, χρηστοήθεις και διακατεχόμενους από ευρύτητα πνεύματος, όπως άλλωστε όλες οι αρχαίες ιερατικές θεσμοθεσίες του Ελληνικού Κόσμου (Ολύμπια, Πύθια, Νέμεα, κ.α.) και αργότερα μεταλαμπαδεύθηκαν σε λαούς εντός της φυλετικής μας ομοεθνείας (Κέλτες, Σκώτοι, ευρωπαϊκοί ευρύτερα λαοί) που ήσαν ικανοί λόγω παρεμφερών βιοψυχικών ιδιοτήτων να αντιληφθούν το πολιτισμικό και μεταφυσικό υπόβαθρο των Ελληνικών Παραδόσεων…
Η πρόσδωση στα Μυστήρια ενός οικουμενικού περιεχομένου, εκφεύγει των σκοπών των συνθετών και εμπνευστών των πάναγνων μυστηριακών θεσμών, απομακρύνοντάς τα από το αυθεντικό νόημα και την ουσιαστική αποστολή τους… Κάθε λαός και πολιτισμός διαθέτει το δικό του αξιακό υπόβαθρο, τις δικές του ερμηνείες περί των θεϊκών κόσμών και της κοσμογονικής δημιουργίας, περί της ψυχής και της πολυκύμαντης διαδρομής του Ανθρώπου στο γήϊνο πεδίο. Ερμηνείες και θεάσεις το οπτικό πρίσμα των οποίων διαφέρει καθώς έκαστη εξ αυτών απορρέει από διαφορετικό βιοψυχικό υπόβαθρο, εμπειρίες, βιώματα, συνειδητότητα. Η ανάμειξή τους κατά τρόπο συγκρητιστικό-υβριδικό, επιφέρει σύγχυση και βεβήλωση (Ύβρις), πόσο μάλλον όταν η ανίερη αυτή πρόσμειξη ετερόκλητων στοιχείων συντελείται στο μυστηριακό επίπεδο όπου η απολυτότητα των καταστάσεων είναι εκ προοιμίου δεδομένη… Ανέκαθεν λοιπόν το δίλημμα επικεντρωνόταν στο δίπολο Αθήνα ή Ιερουσαλήμ, σημεία αναφοράς δύο διαμετρικά αντίθετων κοσμοαντιλήψεων.
Όταν ενυπάρχουν όμως στο ΄Υπατο Συμβούλιο του Φιλοσοφικού Τεκτονισμού του 33ου Βαθμού Σκωτικού Τύπου στοιχεία όπως ο Μαξ Ρότσιλντ (1872) και μέχρι πρότινος ο Ραούλ ντε Σιγούρα, εμφαίνεται ότι ο προσανατολισμός δεν έχει κατεύθυνση προς την Αθήνα, αλλά προς την Ιερουσαλήμ…
Όπως αποδείξαμε και καταδείξαμε στο βιβλίο "Διονυσιακοί Τεχνίτες και Αρχαίοι Ναοδόμοι: Η Αληθινή Καταγωγή του Τεκτονισμού", έχει έρθει η ώρα για να επιστρέψουμε στις προγονικές μας παραδόσεις...
Το επιτάσσει η αναγκαιότητα των καιρών. Το επιβάλλει το χρέος προς τους μυσταγωγούς μας προγόνους που χάθηκαν από τα δολοφονικά ξίφη των μισόζωων μεσσιανιστών της Ανατολής κατά τους πρώτους βυζαντινούς αιώνες και από το μεσαιωνικό σκότος στην συνέχεια...
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6909-75.33.72
