ΙΕΡΟΙ ΤΟΠΟΙ ΕΜΦΟΡΤΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ
Η Ελλάδα, τόπος φωτός κυριολεκτικά και μεταφορικά (εκ του Ελ+Λας) κρύβει πολλά μυστικά, τα οποία νοερά μας προκαλεί να τα διερευνήσουμε και τελικά να τα ανακαλύψουμε.
΄Ενα από αυτά τα "μυστικά", αποτελεί και η μυστική σύνδεση ιερών τόπων του αρχαίου κόσμου, μία σημαντική διαπίστωση η οποία επιμαρτυρεί το εύρος των γνώσεων των προγόνων μας, αναφορικά με έναν συνδυασμό επιστημών, όπως η Αστρονομία, τα Μαθηματικά, η Γεωδαισία, πανάρχαια γνωστικά αντικείμενα τα οποία είχαν διερευνήσει και χρησιμοποιούσαν οι ΄Ελληνες, κάνοντας χρήση τους προκειμένου να καθορίσουν ενδεδειγμένους γεωγραφικούς τόπους για την ίδρυση ναών, πόλεων ακόμα και για την επιλογή και τον καθορισμό πεδίων μάχης!
Απαραίτητη προϋπόθεση για την διεργασία αυτή, ήταν η ακριβής γνώση του ηλιακού συστήματος και των αστερισμών σε συσχετισμό πάντοτε με την γεωγραφική–γεωδαιτική μορφή του χώρου αλλά και την γνώση των ηλεκτρομαγνητικών ρευμάτων που τον διατρέχουν. Σε πλείστες περιπτώσεις εξ αυτών, εάν μελετηθούν ενδελεχώς, προκύπτει να εμφανίζεται ο αριθμός «φ» της χρυσής τομής των Πυθαγορείων, σημαντικής για την αρμονία. Κάθε προσεκτικά επιλεγμένος τόπος, βρισκόταν στη διασταύρωση ροών ενέργειας, και στα μάτια του κοινού θνητού διακρινόταν γιατί ξεχώριζε από ένα ιερό, μια πόλη, ένα μαντείο, έναν βωμό...
Οι αρχαίοι μύστες θεωρούσαν ότι όλοι οι κομβικοί χώροι που συνιστούσαν τόπους ιεράς δυνάμεως, αποτελούσαν τόπους δυνάμεως ιδιαίτερης, και αυτό διότι ασκούσαν και εξακολουθούν να ασκούν μία σημαντική, αν και αδιόρατη, επίδραση στην ανθρώπινη αύρα και υπόσταση, καθώς στα σημεία αυτά υφίστατο μία αλληλεπίδραση Γης και Ουρανού, ένα είδος Ιερογαμίας των δύο αυτών στοιχείων... Οι ιδιαίτεροι εκείνοι χώροι στους οποίους συντελείται η ένωση Ουρανού και Γης, μέσω ενεργειακής επιδράσεως, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία κατά την περίοδο των Ισημεριών και των Ηλιοστασίων, οπότε και επέρχεται ανανέωση αυτής της αμφίδρομης ενεργειακής σχέσεως των δύο κοσμικών στοιχείων...
Συνεπώς, με γνώμονα τα ανωτέρω, η ίδρυση και "τοποθέτηση" ναών και πόλεων, εκκινεί σε καθορισμένες συντεταγμένες από την προκατακλυσμιαία περίοδο του Δευκαλίωνος και της Πύρρας και από την αρχέγονη περίοδο της ιδρύσεως του μαντείου των Δελφών, ως χρηστήριο της γαίας...
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι όλες ανεξαιρέτως οι θέσεις των ιερών τόπων ανάγονταν σε αυτή την αρχή, σχηματίζοντας αόρατα γεωμετρικά σχήματα, τα οποία αν καταγράφονταν επί τάπητος διαπιστωνόταν ότι συνιστούσαν αποτύπωση ενός είδους "χάρτη του ουρανού". Απλά υφίστατο εν προκειμένω αντιστοίχηση των θέσεων των ουρανίων άστρων με τους ιερούς τόπους του Ελληνισμού...
Το πλατωνικό έργο είναι διάχυτο από αναφορές στην αστρονομία, την οποία ο ιδεαλιστής φιλόσοφος Αριστοκλής θεωρεί μείζονος σημασίας για την κατανόηση της λειτουργίας του Σύμπαντος. Στην Πολιτεία αναλύει την μουσική των σφαιρών, τους επτά πλανήτες και κάνει νύξη για τον άξονα της αναγκαιότητας, γύρω από τον οποίο πραγματοποιούνται όλες οι περιστροφές.
Στον «Τίμαιο» ο Πλάτων υποστηρίζει ότι o αισθητός κόσμος είναι ακριβές αντίγραφο του ουράνιου σχεδίου, με αναλογίες και συμμετρίες διεπόμενες από μία αρμονία αριθμών. Οι αρχαίοι μύστες θεωρούσαν ότι τα άστρα εκπέμπουν πολλές ενέργειες και δυνάμεις που μπορούν να διοχετευτούν στη γη, δημιουργώντας περαιτέρω ενεργειακά πεδία αλλά και αφυπνίζουν τη συνειδητότητα...
Στα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη αναφέρεται ότι «οι οίκοι οι καθιερωμένοι στην λατρεία των θεών αρμόζει να βρίσκονται στην κατάλληλη θέση, εκτός εκείνων των οποίων τη θέση ορίζει ο νόμος χωριστά ή κάποιο μαντείο πυθόχρηστο». Επιστημονικές έρευνες έχουν καταδείξει ότι όλα τα ζωτικής ενέργειας αόρατα ηλεκτρομαγνητικά κανάλια, που διέρχονται άνωθεν της γης, τυγχάνουν φορείς ενέργειας με ιδιαίτερες δυνάμεις και επιδράσεις... Επιδρούν δε με φυσικό τρόπο στον ανθρώπινο οργανισμό που έρχεται σε επαφή με το έδαφος της συγκεκριμένης περιοχής.
΄Ενα από αυτά τα "μυστικά", αποτελεί και η μυστική σύνδεση ιερών τόπων του αρχαίου κόσμου, μία σημαντική διαπίστωση η οποία επιμαρτυρεί το εύρος των γνώσεων των προγόνων μας, αναφορικά με έναν συνδυασμό επιστημών, όπως η Αστρονομία, τα Μαθηματικά, η Γεωδαισία, πανάρχαια γνωστικά αντικείμενα τα οποία είχαν διερευνήσει και χρησιμοποιούσαν οι ΄Ελληνες, κάνοντας χρήση τους προκειμένου να καθορίσουν ενδεδειγμένους γεωγραφικούς τόπους για την ίδρυση ναών, πόλεων ακόμα και για την επιλογή και τον καθορισμό πεδίων μάχης!
Απαραίτητη προϋπόθεση για την διεργασία αυτή, ήταν η ακριβής γνώση του ηλιακού συστήματος και των αστερισμών σε συσχετισμό πάντοτε με την γεωγραφική–γεωδαιτική μορφή του χώρου αλλά και την γνώση των ηλεκτρομαγνητικών ρευμάτων που τον διατρέχουν. Σε πλείστες περιπτώσεις εξ αυτών, εάν μελετηθούν ενδελεχώς, προκύπτει να εμφανίζεται ο αριθμός «φ» της χρυσής τομής των Πυθαγορείων, σημαντικής για την αρμονία. Κάθε προσεκτικά επιλεγμένος τόπος, βρισκόταν στη διασταύρωση ροών ενέργειας, και στα μάτια του κοινού θνητού διακρινόταν γιατί ξεχώριζε από ένα ιερό, μια πόλη, ένα μαντείο, έναν βωμό...
Συνεπώς, με γνώμονα τα ανωτέρω, η ίδρυση και "τοποθέτηση" ναών και πόλεων, εκκινεί σε καθορισμένες συντεταγμένες από την προκατακλυσμιαία περίοδο του Δευκαλίωνος και της Πύρρας και από την αρχέγονη περίοδο της ιδρύσεως του μαντείου των Δελφών, ως χρηστήριο της γαίας...
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι όλες ανεξαιρέτως οι θέσεις των ιερών τόπων ανάγονταν σε αυτή την αρχή, σχηματίζοντας αόρατα γεωμετρικά σχήματα, τα οποία αν καταγράφονταν επί τάπητος διαπιστωνόταν ότι συνιστούσαν αποτύπωση ενός είδους "χάρτη του ουρανού". Απλά υφίστατο εν προκειμένω αντιστοίχηση των θέσεων των ουρανίων άστρων με τους ιερούς τόπους του Ελληνισμού...
Στον «Τίμαιο» ο Πλάτων υποστηρίζει ότι o αισθητός κόσμος είναι ακριβές αντίγραφο του ουράνιου σχεδίου, με αναλογίες και συμμετρίες διεπόμενες από μία αρμονία αριθμών. Οι αρχαίοι μύστες θεωρούσαν ότι τα άστρα εκπέμπουν πολλές ενέργειες και δυνάμεις που μπορούν να διοχετευτούν στη γη, δημιουργώντας περαιτέρω ενεργειακά πεδία αλλά και αφυπνίζουν τη συνειδητότητα...
Στα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη αναφέρεται ότι «οι οίκοι οι καθιερωμένοι στην λατρεία των θεών αρμόζει να βρίσκονται στην κατάλληλη θέση, εκτός εκείνων των οποίων τη θέση ορίζει ο νόμος χωριστά ή κάποιο μαντείο πυθόχρηστο». Επιστημονικές έρευνες έχουν καταδείξει ότι όλα τα ζωτικής ενέργειας αόρατα ηλεκτρομαγνητικά κανάλια, που διέρχονται άνωθεν της γης, τυγχάνουν φορείς ενέργειας με ιδιαίτερες δυνάμεις και επιδράσεις... Επιδρούν δε με φυσικό τρόπο στον ανθρώπινο οργανισμό που έρχεται σε επαφή με το έδαφος της συγκεκριμένης περιοχής.
Η σύσταση του εδάφους από το οποίο διέρχονται οι ενεργειακές γραμμές επηρεάζουν την ισχύ και την δραστηριότητα τους. Σε επίπεδο έδαφος είναι γαλήνια, ενώ σε βραχώδη εδάφη εμφανίζονται βίαια. Η δύναμη και η κατεύθυνση των ρευμάτων του μαγνητικού πεδίου της γης επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, την συνισταμένη των οποίων οι Έλληνες γνώριζαν τον τρόπο να την υπολογίζουν, έχοντας επίγνωση της αποστάσεως και θέσεως των ουρανίων σωμάτων του ηλιακού συστήματος σε σχέση προς την Γη, αποδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στον ΄Ηλιο και στην Σελήνη, κατ΄αντιστοιχία του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.
Δια τούτο οι Έλληνες ασχολούνταν με τις φάσεις της Σελήνης, καθώς πλησίον των ημερών των Ισημεριών και των Ηλιοστασίων, οι ενεργειακοί δίαυλοι ζωογονούνται από ένα ρεύμα αόρατης ενέργειας, το οποίο τελεί αυξομειούμενο συναρτήσει της σεληνιακής ακτινοβολίας, προσφέροντας στο έδαφος ιδιαίτερη γονιμότητα. Στην πατρώα γη, υφίσταται εκπομπή από ιδιαίτερα ευεργετικές γεωμαγνητικές ακτινοβολίες, εκλυόμενες σε κομβικούς τόπους, όπως εκείνους της Επιδαύρου και της Δήλου...
Σύμφωνα με τις διδαχές των αρχαίων μυστών, η Γη (Γη Μήτηρ), αποτελεί έναν ζωντανό συνεκτικό οργανισμό, διαθέτοντας νευρικό σύστημα, διατηρούμενη και ανανεωνόμενη από ένα δίκτυο ενεργειακών διαύλων, γεγονός, η συνειδητοποίηση του οποίου ευαισθητοποιεί τον άνθρωπο με ένα επίπεδο σεβασμού έναντι της όλης Δημιουργίας...
Δια τούτο οι Έλληνες ασχολούνταν με τις φάσεις της Σελήνης, καθώς πλησίον των ημερών των Ισημεριών και των Ηλιοστασίων, οι ενεργειακοί δίαυλοι ζωογονούνται από ένα ρεύμα αόρατης ενέργειας, το οποίο τελεί αυξομειούμενο συναρτήσει της σεληνιακής ακτινοβολίας, προσφέροντας στο έδαφος ιδιαίτερη γονιμότητα. Στην πατρώα γη, υφίσταται εκπομπή από ιδιαίτερα ευεργετικές γεωμαγνητικές ακτινοβολίες, εκλυόμενες σε κομβικούς τόπους, όπως εκείνους της Επιδαύρου και της Δήλου...
Σύμφωνα με τις διδαχές των αρχαίων μυστών, η Γη (Γη Μήτηρ), αποτελεί έναν ζωντανό συνεκτικό οργανισμό, διαθέτοντας νευρικό σύστημα, διατηρούμενη και ανανεωνόμενη από ένα δίκτυο ενεργειακών διαύλων, γεγονός, η συνειδητοποίηση του οποίου ευαισθητοποιεί τον άνθρωπο με ένα επίπεδο σεβασμού έναντι της όλης Δημιουργίας...
Η ανακάλυψη της Γεωμετρίας υπήρξε θεία αποκάλυψη, αντανακλώντας το Κάλλος, τη Συμμετρία, την Αρμονία. Με τη χρήση των Αριθμών και της Αστρολογίας, αποτυπώθηκαν στη γη δια συμβολικών έργων όπως βωμοί, ιερά, οι γεωγραφικές θέσεις των αρχαίων ιερών, πόλεων και μνημείων, σχηματίζοντας ένα γεωδαιτικό τριγωνικό δίκτυο, έμφορτο αρμονίας και κάλλους. Αυτή η γεωμετρική σχέση στόχευε καταφανώς να παράγει τέτοιες ενεργειακές δονήσεις, ανάλογες της ουράνιας μουσικής των σφαιρών, ώστε να επέλθει η μέθεξη του ανθρώπου μετά του απολύτου κάλλους.
Εκφρασμένες σε αριθμούς, οι διαστάσεις των διαφόρων σχημάτων που σχηματίζονται, υπολογιζόμενες σε αρχαία στάδια, αντιστοιχούν σε σημαντικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας. Μετά την αποκάλυψη του Αρχαίου Γεωμετρικού Τριγωνισμού, το 1967, από τον Γάλλο J. Richer και την μαθηματική και αστρονομική ερμηνεία των αρχαίων μνημείων από τον Θ. Μανιά, διαπιστώθηκε ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα έχει τέλεια σχέση με τα μαθηματικά και σχετίζεται άμεσα με τα μνημεία της αρχαιότητας και την γεωδαισία του γεωγραφικού χώρου της Ελλάδας.
Ο Στράβων, επισημαίνει: “Όσοι ασχολούνται με τις θέσεις των διάφορων τόπων. λαμβάνουν υπόψη τα δεδομένα των αστρονόμων και των γεωμετρών σχετικά με τα σχήματα, τα μεγέθη και τις αποστάσεις”.
Η διαδρομή προς τον κάθε ιερό τόπο περιελάμβανε το πέρασμα από κάποια μέρη, που βρίσκονταν σε προκαθορισμένες με ακρίβεια αποστάσεις και ήταν βασισμένη στην κίνηση των άστρων και στο περίγραμμα των αστερισμών και των ζωδιακών. Π.χ.η διαδρομή που είχε ως άξονα τα μέρη Τεγέα, Ελευσίνα, Αφαία Αθηνά στην Αίγινα, ναό Ποσειδώνος Σουνίου, Αθήνα, αντανακλά το σχήμα του αστερισμού της Παρθένου.
Εκφρασμένες σε αριθμούς, οι διαστάσεις των διαφόρων σχημάτων που σχηματίζονται, υπολογιζόμενες σε αρχαία στάδια, αντιστοιχούν σε σημαντικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας. Μετά την αποκάλυψη του Αρχαίου Γεωμετρικού Τριγωνισμού, το 1967, από τον Γάλλο J. Richer και την μαθηματική και αστρονομική ερμηνεία των αρχαίων μνημείων από τον Θ. Μανιά, διαπιστώθηκε ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα έχει τέλεια σχέση με τα μαθηματικά και σχετίζεται άμεσα με τα μνημεία της αρχαιότητας και την γεωδαισία του γεωγραφικού χώρου της Ελλάδας.
Ο Στράβων, επισημαίνει: “Όσοι ασχολούνται με τις θέσεις των διάφορων τόπων. λαμβάνουν υπόψη τα δεδομένα των αστρονόμων και των γεωμετρών σχετικά με τα σχήματα, τα μεγέθη και τις αποστάσεις”.
Η διαδρομή προς τον κάθε ιερό τόπο περιελάμβανε το πέρασμα από κάποια μέρη, που βρίσκονταν σε προκαθορισμένες με ακρίβεια αποστάσεις και ήταν βασισμένη στην κίνηση των άστρων και στο περίγραμμα των αστερισμών και των ζωδιακών. Π.χ.η διαδρομή που είχε ως άξονα τα μέρη Τεγέα, Ελευσίνα, Αφαία Αθηνά στην Αίγινα, ναό Ποσειδώνος Σουνίου, Αθήνα, αντανακλά το σχήμα του αστερισμού της Παρθένου.
Οι θέσεις των ιερών τόπων εξυπηρετούσαν συγκεκριμένη κάθε φορά σκοπιμότητα, σχημάτιζαν αόρατα γεωμετρικά σχήματα, ένα είδος χάρτη του ουρανού. Τη θέση των άστρων του ουρανού παίρνουν οι ιεροί τόποι πάνω στη γη. Τύμβοι, Ασκληπιεία, θέσεις μαχών, γυμναστήρια, θέατρα, στάδια, πύλες πόλεων, μνημεία και άλλοι χώροι με ιερή σημασία, ήταν κατανεμημένα αρμονικά σε όλο το γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας με αναλογίες και συμμετρίες στις αποστάσεις τους, επιδιώκοντας όχι μόνο την ομορφιά και την αρμονία, αλλά και την εκμετάλλευση των ευνοϊκών συνθηκών που εξέπεμπε ο κάθε τόπος, των ιερών ιδιαιτεροτήτων που είχε...
Κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ
Σχόλια