Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ ΔΙΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΨΥΧΗΣ...
Κατ΄ αρχήν, αυτό δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να καταδειχθεί. Τι σχέση μπορεί να έχει το αισθητικό κάλλος του αρχαίου παρελθόντος, ποια η αισθητική αντίληψη των προγόνων μας και εκείνη των νεοελλήνων; Αντικατοπτρίζεται στα ακαλαίσθητα οικοδομήματα, στις τερατουπόλεις τις πνιγμένες στο μπετόν και στους ρύπους, στα άμετρα γλυπτά, στα ψυχεδελικά "έργα τέχνης", σε όλες τις εκφάνσεις της παρακμής! Αντανακλάται στην απαιδευσιά, στην απεμπόληση της προγονικής κληρονομιάς, στην εγκατάλειψη της ιεράς παρακαταθήκης των αρχαιοελλήνων...
Ο Φρειδερίκος Νίτσε έλεγε ότι υπάρχει μία μεγάλη ασυμβατότητα μεταξύ των δηλώσεών μας και του τρόπου ζωής μας. Θαυμάζουμε τους Αρχαίους ΄Ελληνες, αλλά δεν κάνουμε τίποτε για να αναπλάσουμε τα βιοτικά τους πρότυπα, τον τρόπο σκέψης τους, δεν ενστερνιζόμαστε τις αρχές τους.
Η Αρχαιογνωσία και η Αρχαιολατρεία, για να μην αποτελέσουν μία στείρα παρελθοντολογική αναπόληση ή μία κενή περιεχομένου νοσταλγική επίκληση του παρελθόντος, ή έστω ρηχή και επιφανειακή, θα πρέπει να έχει οργανικό χαρακτήρα.
Αυτό ως επιδίωξη νοείται μόνο ως εγκόλπωση, εμβίωση, ενσωμάτωση στη ζωή μας του τρόπου ζωής, σκέψεως και ιδίως ενστερνισμού των ιδεωδών του Καλού Καγαθού και όσων άλλων συγκροτούσαν και ολοκλήρωναν το πλαίσιο της Ελληνικής Βιοθεωρίας και Κοσμοαντιλήψεως (απροκατάληπτη έρευνα, άνευ ορίων Γνώση, ηρωϊσμός, ευθύτητα, αυτοθυσία, κοινωνική ευθύνη κ.α.), παρέχοντας στον ΄Ελληνα ΄Ανθρωπο τα αναγκαία εφόδια για την ανάταση προς ανώτερες καταστάσεις της υπάρξεως και θεάσεως της ζωής υπό ένα άλλο, ουσιαστικότερο και πιο εποπτικό πρίσμα...
Οι Αρχαίοι ΄Ελληνες ήσαν Πνευματόδοξοι και Φυσιολάτρες, τιμούσαν και σέβονταν τους Κοσμικούς και Φυσικούς Νόμους, ζούσαν εναρμονισμένοι με αυτούς, ιεροποιούσαν την Φύση, θεωρώντας την έμψυχη και ιερή. Οικοδομούσαν τα ιερά τους και τα λοιπά δημόσια επιβλητικά κτίρια με γνώμονα την ιερή γεωγραφία, αξιοποιώντας ενεργειακές διαύλους που διατρέχουν τη γη, είχαν αναπτύξει τις επιστήμες και τις τέχνες, ακόνιζαν το πνεύμα, καλλιεργούσαν την ψυχή και γύμναζαν το σώμα.
΄Ησαν θεοσεβείς, αλλά όχι θεόδουλοι, προέτασαν τη Γνώση αλλά όχι την Πίστη, δεν ήσαν δογματικοί και επιζητούσαν στη ζωή τους, λόγω και έργω, την Αρετή...
Απαιτείται λοιπόν πνευματική σύγκλιση και ψυχική εναρμόνιση προς τα διδάγματα της Ελληνικής Σοφίας, του Προγονικού Κάλλους και της Πατρογονικής Ισχύος, ειδάλλως οιαδήποτε άλλη προσέγγιση δεν πρόκειται να μας επανασυνδέσει με την Αρχαία Ψυχή που αποτελεί και την επιδίωξη κάθε αληθινού ΄Ελληνα.
Πολύ ορθά ο αναβιωτής της Πληθώνειας Ακαδημίας στον Μυστρά, ο Ακαδημαϊκός και μύστης Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, έγραψε στην εισαγωγική του στον Πλάτωνα επιγραμματικά: "Την αρχαιότητα δεν θα την αντιληφθούμε όσο τη μνημονεύομε μόνον τυπικά· ούτε θα δυνηθούμε να τη μεταφράσωμε, όσο δεν τη χορταίνουμε πρώτα με θαυμασμό, με κατακάθαρη θέα και περίσσια σχόλη… Η ψυχή δίχως θαυμασμό δεν ανοίγει τις πύλες της να εισδεχθή τους θησαυρούς…". Εάν λοιπόν επιθυμούμε να βιώσουμε την Ελληνικότητα ως πνευματική, ιδεαλιστική, ψυχική κατάσταση, συμπεριφορά, τρόπο και πράξη ζωής, οφείλουμε να αφουγκρασθούμε και πάλι την Αρχαία Ψυχή, αφυπνίζοντάς την και κατευθύνοντας το Είναι μας σύμφωνα με τις διδαχές και τα προαιώνια παραγγέλματά της... Να αποκτήσουμε τη σοφία του Σωκράτη και την ψυχή του Λεωνίδα, να μυηθούμε στην γνώση του Απελλή και του Φειδία και να κατέλθουμε στο άδυτο των μυστηρίων των Ιεροφαντών της Ελευσίνος. Για σημερα και για πάντα!
Η Αρχαιογνωσία και η Αρχαιολατρεία, για να μην αποτελέσουν μία στείρα παρελθοντολογική αναπόληση ή μία κενή περιεχομένου νοσταλγική επίκληση του παρελθόντος, ή έστω ρηχή και επιφανειακή, θα πρέπει να έχει οργανικό χαρακτήρα.
Αυτό ως επιδίωξη νοείται μόνο ως εγκόλπωση, εμβίωση, ενσωμάτωση στη ζωή μας του τρόπου ζωής, σκέψεως και ιδίως ενστερνισμού των ιδεωδών του Καλού Καγαθού και όσων άλλων συγκροτούσαν και ολοκλήρωναν το πλαίσιο της Ελληνικής Βιοθεωρίας και Κοσμοαντιλήψεως (απροκατάληπτη έρευνα, άνευ ορίων Γνώση, ηρωϊσμός, ευθύτητα, αυτοθυσία, κοινωνική ευθύνη κ.α.), παρέχοντας στον ΄Ελληνα ΄Ανθρωπο τα αναγκαία εφόδια για την ανάταση προς ανώτερες καταστάσεις της υπάρξεως και θεάσεως της ζωής υπό ένα άλλο, ουσιαστικότερο και πιο εποπτικό πρίσμα...
΄Ησαν θεοσεβείς, αλλά όχι θεόδουλοι, προέτασαν τη Γνώση αλλά όχι την Πίστη, δεν ήσαν δογματικοί και επιζητούσαν στη ζωή τους, λόγω και έργω, την Αρετή...
Απαιτείται λοιπόν πνευματική σύγκλιση και ψυχική εναρμόνιση προς τα διδάγματα της Ελληνικής Σοφίας, του Προγονικού Κάλλους και της Πατρογονικής Ισχύος, ειδάλλως οιαδήποτε άλλη προσέγγιση δεν πρόκειται να μας επανασυνδέσει με την Αρχαία Ψυχή που αποτελεί και την επιδίωξη κάθε αληθινού ΄Ελληνα.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6909-75.33.72
Σχόλια