ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΔΥΤΟΝ

ΘΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ... "Η Γη δεν είναι ένα νεκρό άψυχο σώμα, αλλά κατοικείται από ένα πνεύμα που είναι η ζωή της και η ψυχή της.  Όλα τα πράγματα της Δημιουργίας, ακόμη και τα ορυκτά, παίρνουν τη δύναμή τους από το πνεύμα της Γης.  Αυτό το πνεύμα είναι ζωή, τρέφεται από τα άστρα, και τρέφει όλα τα ζωντανά πράγματα που προφυλάσσει στη μήτρα του. Από το πνεύμα που δέχεται από ψηλά, η Γη κλωσάει τα ορυκτά στη μήτρα της όπως η μητέρα το αγέννητο παιδί της. Αυτό το πνεύμα κατασκευάζει τα βουνά σαν κατοικίες, ταξιδεύει με το νερό και τον άνεμο, χαράζει τους τόπους, μορφοποιεί τα πάντα, κι οι τόποι μιλούν τη γλώσσα του.  Αν δεν βλέπεις γύρω σου αυτό το πνεύμα, δεν βλέπεις τίποτε...". Basilius Valentinus, Αλχημιστής  κι Ερμητικός Φιλόσοφος (1394 -1450) Η Γη δεν είναι μία άψυχη μάζα, αλλά συνιστά έναν ζωντανό και διαρκώς εξελισσόμενο ζωντανό οργανισμό, που ζει, κινείται, δημιουργεί, πάλλεται και τελεί σε διαρκή αλληλεπίδραση προς τον ουρανό, τον ήλ...

Η ... "ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ" ΤΗΣ ΙΑΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ... Στην ανωτέρω παρατιθεμένη γλυπτική παράσταση, απεικονίζεται ο Ασκληπιός και η Υγεία, έχοντας ανάμεσά τους τον Τελεσφόρο. Πρόκειται για την "τριάδα" της ιάσεως και της ανανήψεως στον αρχαίο Ελληνικό Κόσμο.  Αξίζει να επισημάνουμε ότι ο Τελεσφόρος, αποτελούσε αγαθοποιό πνευματική οντότητα, έναν δαίμονα του αρχαίου κόσμου, ο οποίος συνιστούσε τον συνδετικό κρίκο μεταξύ θνητών πασχόντων και του θεού της Ιάσεως, προκειμένου να "τελεσφορήσει", να οδηγηθεί δηλαδή στην εκπλήρωσή του το αίτημα για θεραπεία και ίαση... Βλέπουμε λοιπόν πόσο λεπτοφυείς έννοιες είχαν αναπτύξει οι αρχαίοι μας πρόγονοι, εξανθρωπίζοντας και προσωποποιώντας δε φυσικές ενέργειες, μορφές και δυνάμεις, εξοικείωναν τους κοινούς θνητούς με αυτές... Εκτός από την Υγεία, τους πάσχοντες συνέδραμε επίσης η Πανάκεια, ο Ιπποκράτης αλλά και ηρωοποιημένοι θεοί όπως ο Αμφιάραος, ο Μελάμποδας και πολλοί άλλοι ανά τόπο, προς τιμήν των οποίων λε...

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ... Ζούμε σε μία εποχή απόλυτης παρακμής. Βιώνουμε τις μέρες της σκοτεινής νύκτας της ψυχής, μέσα στον κυκεώνα μίας υπερκαταναλωτικής, απόλυτα υλιστικής, πολυφυλετικής βαβέλ. Η σημερινή κοινωνία διέρχεται μία πρωτοφανή κρίση πολύπλευρη, η οποία απειλεί την ίδια την θεμελιακή της υπόσταση. Μία κρίση καίρια αξιακή η οποία εκκινεί εμφανώς από την απεμπόληση παραδοσιακών αρχών και προαιώνιων αξιών, γνωρίζοντας σταδιακά την παρακμιακή-εκφυλιστική της κορύφωση. Σε αυτό το τελματώδες σημείο οδήγησε την κατάσταση ο ενστερνισμός ατομικιστικών τάσεων, απόλυτα ωφελιμιστικών με συνάρτηση με την εμφανή απουσία κάθε ίχνους φυσικής ηθικής και ανθρωπισμού. Αυτό που σήμερα βιώνουμε δεν είναι παρά η φυσική κατάληξη της ανατροπής του νόμου της αρμονικής συναρτήσεως πνεύματος και ύλης. Ο άνθρωπος κατήντησε μονοδιάστατος και αντί να εξισορροπεί το πνευματικό στοιχείο με τον υλικό παράγοντα, καθ΄ ότι διφυής και τρισυπόστατος, κατέστη απόλυτα υλιστής, ατομικιστής, χρησιμο...

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΑΛΑΝΘΑΣΤΗ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΟΙΠΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ... Δεν είναι λίγοι εκείνοι που στις μέρες μας αντιλαμβάνονται την έκταση του προβλήματος της Παρακμής. Μίας παρακμής πολύπλευρης την οποία διέρχεται σύμπασα η ανθρωπότητα. Διαπιστώνοντας το πρόβλημα, αντιλαμβανόμενοι τις διαστάσεις του, αναζητούν απεγνωσμένα τα αίτια στα οποία οφείλεται η πρόκλησή του... Κατ΄ αρχήν, η επικυριαρχία του Υλισμού, ως απότοκο της επικρατήσεως υλιστικών και ηδονιστικών θεωριών και κοσμοαντιλήψεων, επέφερε την υποχώρηση των πνευματικών αξιών, αποστερώντας από την κοινωνία ένα ζωτικό αντίβαρο στην υλιστική τελμάτωση.  Έπειτα, ο ατομικισμός και η απουσία κάθε εκφάνσεως ηθικής, κοινωνικής και πατριωτικής συνειδήσεως, το κυνήγι και η επιδίωξη της ψευδοευδαιμονίας προς χάριν του εαυτού και μόνον, δημιούργησε μία κατάσταση που εκφεύγει κάθε ηθικού και ανθρωπιστικού ορίου, παγιδεύοντας τον κόσμο σε μία κατάσταση υλιστικού παροξυσμού, μηδενιστικού εκφυλισμού, δίχως...

ΟΤΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ... 'Εχουμε συνηθίσει να περιορίζουμε την παρατήρησή μας σε ό,τι εμπίπτει στα όρια των πέντε αντικειμενικών μας αισθήσεων, γιατί κάτι άλλο φαντάζει για τον κόσμο που βασίζει τις προσλήψεις του στο πεδίο των αισθήσεων, πρακτικά αδύνατο... ΄Εχουμε φθάσει στο σημείο να ταυτίζουμε την Πραγματικότητα (το όντως όν), με την Αντιληπτότητα (με εκείνο δηλαδή το ενδεχομένως απατηλό ή έστω διαφορετικό ως προς την ουσία και την αληθινή του υπόσταση από αυτό που βλέπουμε), στηρίζοντας την πεποίθησή μας ότι αυτό που διαπιστώνουμε με τις αντικειμενικές μας αισθήσεις, ταυτίζεται με ό,τι το υπαρκτό στην συνολική του διάσταση... Πλανώμεθα όμως πλάνην οικτρά. Γιατί η επιστήμη έχει καταδείξει ότι η ανθρώπινη όραση συλλαμβάνει οπτικά ερεθίσματα από ένα συγκεκριμένης κλίμακας οπτικό φάσμα αφ΄ ενός, λειτουργώντας περιοριστικά, αφ΄ ετέρου η ακοή μας περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη κλίμακα συχνοτήτων, το ίδιο σ...

Ο ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΔΡΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ... Ο Τεκτονισμός, έλκοντας την καταγωγή του από τις αρχαίες παραδόσεις, δεν μπορεί παρά να έχει άμεση συνάφεια προς τα αρχαία Ελληνικά Μυστήρια. Δεν είναι μόνο τα στοιχεία από την τελετουργική του δομή και τη μυητική υπόσταση που το φανερώνουν, τα οποία στην σύγχρονή του μορφή/μετάλλαξη έχουν περιοριστεί κατά μείζονα λόγο στον 2ο συμβολικό βαθμό, αλλά η ίδια η κοσμοθεωρητική πεμπτουσία του και η φιλοσοφική του δομή που εκπηγάζουν από την αρχαιοελληνική μυστηριακή παράδοση. Τούτο δεν είναι άποψη του γράφοντος, είναι απόφανση σοβαρών μελετητών του Τεκτονισμού, όπως του Πάϊκ, του αποκαλουμένου και "Πλάτωνος του Τεκτονισμού", του Μάνλυ Χωλ και άλλων διαπρεπών Τεκτόνων, ερευνητών και συγγραφέων. Κατ΄ αρχήν τα αρχαία Ελληνικά Μυστήρια βασίζονταν σε φιλοσοφικές αλληγορίες, συμβολισμούς και αρχέγονους μύθους που κωδικοποιούσαν και συμπύκνωναν κοσμικές γνώσεις και συμπαντικές αλήθειε...

ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ: ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΑ ΣΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΑ... Γράφει ο Ιωάννης Θεμ. Χαραλαμπόπουλος  Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας και υπήρξε από τους πλέον αγαπητούς θεούς των αρχαίων προγόνων μας, στον οποίο κατέφευγαν για να τους ανακουφίσει από τους πόνους και τις ασθένειες. Η λατρεία του Ασκληπιού, είτε ως θεού είτε ως θεοποιημένου ήρωα, ανάγεται στο απώτατο παρελθόν.  Ολόκληρη η Ελλάδα τον τιμούσε, ως πανελλήνιας εμβέλειας και σεβασμού θεότητα, ενώ αποτελούσε επίκεντρο πνευματικών έργων και καλλιτεχνικών δημιουργιών πολύ συχνά. Ο Ασκληπιός, εκτός από γιατρός κατείχε και χρησμοδοτικές ικανότητες. Γενικά αποτελούσε μία ευεργετική θεότητα, χαρίζοντας την υγεία και τη ζωή στους ανθρώπους. Πρόσφερε την αρωγή του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, υποδεικνύοντας κατ ́ αυτόν τον τρόπο στους θεράποντες ότι οφείλουν να αναλώνουν εαυτούς στον αγώνα για την θεραπεία των πασχόντων, μ...