ΤΑΙΝΙΟΚΡΙΤΙΚΗ

 Η ΤΑΙΝΙΑ "ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ",  ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗ ΕΘΝΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ, ΡΑΠΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ...

Είχαμε χρόνια πολλά να δούμε τόσο έντονες αντιπαραθέσεις και αντεγκλήσεις με αφορμή την προβολή μίας ταινίας, όπως αυτή του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή για τον Ιωάννη Καποδίστρια. Αρκούντως περιπετειώδης η παραγωγή αυτής της ταινίας. Δολιοφθορές, απειλές, αθέτηση χρηματοδοτήσεων, παρεμβολή αθέατων πιέσεων, ψίθυροι, έρπουσα συκοφαντία και τόσα άλλα τεχνάσματα επιστρατεύθηκαν ώστε το γύρισμα της ταινίας να σταματήσει και ουδέποτε να παραχθεί. Κι όμως, σε πείσμα όλων των συγκυριών και των ενορχηστρωμένων εμποδίων, η ταινία και γυρίστηκε και προβάλλεται στους κινηματογράφους! Τώρα που είναι κινηματογραφικό γεγονός, ρόλο "νεκροθάφτη" ανέλαβαν κάποιοι "κριτικοί", υποστηρίζοντας αθλιότητες προκειμένου να απομειώσουν την αξία του έργου, που εάν δεν υπέκρυπταν συγκεκριμένες σκοπιμότητες, θα αποτελούσαν φθηνές γελοιότητες...

Η ταινία "Καποδίστριας" του Ιωάννη Σμαραγδή, αποτελεί μία ιστορική βιογραφία που παρουσιάζεται επί της οθόνης, με σεβασμό στα ιστορικά γεγονότα και σε κρίσιμες λεπτομέρειες. Κατορθώνει να συμπυκνώσει μία σωρεία από γεγονότα και δρώμενα, σκιαγραφώντας τη ζωή αλλά και την πολιτική πορεία του Καποδίστρια, αποδίδοντας έμφαση στο όραμα με το οποίο ήταν διαποτισμένος και στον βωμό του οποίου αναλώθηκε...

Η ταινία αυτή είναι απευκταια για το κατεστημένο γιατί σε μια εποχή βαθείας κρίσεως, μέγιστου ηθικού ύδατος, πρωτοφανούς πολιτικής σήψεως και παρακμής, πατριωτικά αναστήματα όπως του Ιωάννη Καποδίστρια απέχουν παρασάγγας από τον γάμο των κοινοβουλευτικών τρωκτικών, των πιστών φερεφώνων της ξενοκρατίας.

Μέσα από αυτή την ταινία, ο Σμαραγδής εκφράζει μία τεράστια ιστορική αλήθεια: Αποκαλύπτει τον διαχρονικά ανθελληνικό και υπονομευτικό ρόλο των Άγγλων, οι οποίοι ανέκαθεν υπέσκαπταν τα εθνικά μας συμφέροντα και επιδιώξεις, προσβλέποντας σε μία Ελλάδα εξαρτημένη, σε μία Ελλάδα ισχνή, ώστε να είναι φέουδό τους... Ο Καποδίστριας, ευθύς εξ αρχής ακριβώς αυτή την εξαρτημένη "ψωροκώσταινα" βάλθηκε να ανατάξει, μεταβάλλοντας την Ελλάδα σε μία υπολογίσιμη ναυτική δύναμη, με θεσμούς, με νόμισμα, με διοίκηση, με στρατό, με νόμους και τάξη, στην οποία  να κυριαρχεία η ευνομία και όχι η ξενοκρατία και οι κοτσαμπάσηδες. Επιδίωξη και ευγενές όραμα στο οποίο αναλώθηκε ανιδιοτελώς, ερχόμενος σε ρήξη τόσο με τα αγγλογαλλικά συμφέροντα, όσο και με το εγχώριο κατεστημένο το οποίο διέκρινε στην εγκαθίδρυση των κράτους ευνομίας, την απώλεια των καταχρηστικών προνομίων του...

Οι Αγγλογάλλοι υπέσκαψαν τον Εθνικό Κυβερνήτη και όταν, από κοινού με τους κοτσαμπάσηδες, διέβλεπαν ότι ο Ι. Καποδίστριας είναι αποφασισμένος να εγκαθιδρύσει μία Ελληνική Πολιτεία πραγματικά κυρίαρχη, επιδόθηκαν στην εξόντωσή του... Αφού του προκάλεσαν οικονομική ασφυξία και του σταμάτησαν κάθε δανειοδότηση, αφού υποκίνησαν στάσεις εναντίον του και τον κάλεσαν να εγκαταλείψει την εξουσία, στο τέλος απεργάστηκαν την βιολογική του εξόντωση. Εξώθησαν τους Μαυρομιχαλαίους να τον σκοτώσουν, γι΄ αυτό και ο εις εξ αυτών κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, γι΄ αυτό και μέχρι σήμερα τα πρακτικά της δίκης της δολοφονίας του Καποδίστρια φυλάσσονται ερμητικά κλειστά στο Αγγλικό Υπουργείο Εξωτερικών!

Ο Καποδίστριας εξέφραζε τον ασυμβίβαστο πατριωτισμό. Είχε όραμα την εθνική ανάταξη. Του καταλογίζουν την κατηγορία ότι κυβερνούσε απολυταρχικά και ήταν περιβεβλημένος με απόλυτες εξουσίες. Πώς αλλιώς όμως ήταν δυνατόν να κυβερνηθεί ο τόπος σε μία κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ενώ ακόμη μαίνονταν εμφύλιοι σπαραγμοί, οργίαζε η αναρχία, δεν υπήρχε κράτος με υποδομές, ο αναλφαβητισμός κυριαρχούσε, οι έριδες θέριζαν τους Έλληνες , οι Τούρκοι δεν είχαν καλά καλά αποχωρήσει από την Ελλάδα, οι ξένοι καραδοκούσαν και τα κρατικά ταμεία ήταν άδεια; Πώς να ασκήσει διοίκηση εάν δεν περιβαλλόταν από έκτακτες εξουσίες ως Εθνικός Κυβερνήτης αδιαφιλονίκητος; 

Εγκατέλειψε πλούτη και αξιώματα για να αναλάβει να αναστήσει την Ελλάδα από το χάος, εν μέσω αβεβαιότητος και σπαραγμών. Διέθεσε όλη του την περιουσία στην εθνική υπόθεση, αναλώνοντας όλη του την ενέργεια υπέρ αυτού του σκοπού. Είναι ύβρις και πρόκληση το να ασκείται κριτική δυσμενής σε αυτή την ξεχωριστή προσωπικότητα υπό την επενέργεια μάλιστα των συνθηκών υπό τις οποίες ανέλαβε να θέσει τάξη στο απόλυτο χάος...  

Ανάμεσα στα πολλά έργα του, η ίδρυση της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας με κεφάλαια που συνεισέφερε ο ίδιος, ο Ευνάρδος της Ελβετίας, ο Γ. Σταύρου και ο Λουβοδίκος της Βαυαρίας, καθιερώνοντας ως νόμισμα το φοίνικα και ιδρύοντας εθνικό νομισματοκοπείο. Η τράπεζα αυτή, δίνοντας αυτοτέλεια οικονομική στην Ελλάδα, χρηματοδότησε δημόσια έργα, την συγκρότηση στρατού, την δημιουργία υποδομών μέχρι να πέσει σε υπολειτουργία, λόγω αφομοιώσεως των κεφαλαίων της από το ίδιο το κράτος ελλείψει επαρκών πόρων...

Με τον Καποδίστρια στα ηνία της χώρας, η Ελλάδα καθημερινά δυνάμωνε, σχολεία ιδρύθηκαν, οι άποροι και τα ορφανά του πολέμου ανακουφίστηκαν, η πειρατεία συρρικνώθηκε έως εξαλείφθηκε, τέθηκε τάξη και άρχισε αργά αλλά σταθερά η πρόοδος και η ανάπτυξη, ό,τι ακριβώς η ξενοκρατία και τα εγχώρια κατεστημένα συμφέροντα της ανομίας απεύχονταν.... Και το τέλος υπήρξε γνωστό. Αυτά όλα αποτυπώνει ο Σμαραγδής στην ταινία του, προβάλλοντας τόσο την ανθρώπινη/προσωπική όσο και την πολιτική διάσταση ενός ακάματου ευπατρίδη που σήκωσε τον σταυρό στον ώμο και δεν δίστασε ούτε ακόμη όταν αισθάνθηκε την ανάσα του θανάτου γύρω του να τον περικυκλώνει...

Βεβαίως δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί καθόλου ο αφανής εντολοδότης της δολοφονίας του Καποδίστρια, που δεν είναι άλλος από το τότε τραπεζιτικό καρτέλ των Ρότσιλντ, το οποίο έλεγχε τόσο το Σίτυ του Λονδίνου, όσο και την Γαλλία (μην λησμονούμε ότι επί των ετών του μνημονίου ο γαλλικός κλάδος της οικογένειας έχει αναλάβει χρέη συμβούλου του ελληνικού κράτους!). Η δημιουργία εθνικού νομίσματος και ο έλεγχος της οικονομίας της χώρας από εγχώριους κύκλους και όχι από το διεθνές τραπεζιτικό καρτέλ των Ρότσιλντ, ήταν και η βασική αιτία της δολοφονίας του Εθνικού Κυβερνήτη, με τη συνέργεια Άγγλων, Γάλλων και εγχώριων υποτακτικών της ξενοκρατίας...

Είναι γεγονός ότι σε αυτή την παράμετρο δεν εστίασε η ταινία με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Δεν γνωρίζουμε εάν ο Σμαραγδής "πιέστηκε" να μην ασχοληθεί με αυτή την πτυχή, είτε υπήρξε δική του επιλογή. Το ζήτημα είναι πάντως ιστορικά υπαρκτό και με την καθιέρωση του Φοίνικα ως εθνικού νομίσματος, σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό η απόφαση να "προγραφεί" ο Καποδίστριας. Να επισημανθεί ότι μετά τη δολοφονία του, ύστερα από λίγο χρονικό διάστημα, υπάρχει "εισβολή" του Μαξ Ρότσιλντ στα ελλαδικά οικονομικά πράγματα και ίδρυση της "Εθνικής Τράπεζας" στην οποία μετέχει κατά ηγεμονικό τρόπο...

Επιπλέον, σημεία "τριβής" του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με τους Αγγλογάλλους και τους αφανείς υποκινητές τους, υπήρξε η έντονη πίεση που άσκησε στην μεν Αγγλία προκειμένου να αρθούν οι υποθήκες από ένα μεγάλο τμήμα των εθνικών γαιών, υποθήκες οι οποίες είχαν τεθεί δια της συνάψεως των "Δανείων του Αγώνα", προκειμένου να διαμοιρασθεί η γη στους ακτήμονες και να ανακουφίσει την φτώχεια του λαού, όσο και η πρόθεσή του να καταστήσει την Ελλάδα ισχυρή ναυτική δύναμη, συγκροτώντας υπολογίσιμο πολεμικό και εμπορικό στόλο, κυριαρχώντας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η γεωπολιτική επιστήμη διακηρύσσει ότι μία μικρή ναυτική δύναμη, όπως είναι η Ελλάδα, θα πρέπει να συνάπτει συμμαχίες με χερσαίες μεγάλες δυνάμεις και ουδέποτε με ισχυρά ναυτικά κράτη (όπως η Αγγλία και η Γαλλία), διότι λειτουργούν ανταγωνιστικά και όχι συμπληρωματικά και ουδέποτε θα επιτρέψουν στην μικρή ναυτική δύναμη να αναπτυχθεί... Πόσο μάλλον όταν πίστευαν πώς η ισχυροποίηση της Ελλάδας στις θάλασσες της Μεσογείου θα σημάνει και την ενδυνάμωση και προώθηση των ρωσικών συμφερόντων, εκτίμηση άτοπη γιατί ο Καποδίστριας εξυπηρετούσε τα ελληνικά συμφέροντα και μόνον...

Με την άνανδρη δολοφονία του Εθνικού Κυβερνήτη, δεν εξαλείφθηκε ένας άνθρωπος, λαβώθηκε θανάσιμα η ίδια η Ελλάδα, τραυματίστηκε βαθύτατα η προοπτική της εθνικής ανατάξεως... Ο λαός οφείλει αιώνια τιμή σε εκείνον που δεν άγγιξε ούτε οβολό από το δημόσιο χρήμα, από αυτόν που εγκατέλειψε τα αξιώματα και τις τιμές του τσάρου για να παλέψει για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας την οποία είχε βαθειά κλεισμένη στην καρδιά του. Το Έθνος δεν τον τίμησε όπως του άρμοζε και ανέχτηκε τους τοποτηρητές της ξενοκρατίας να σπιλώνουν τη μορφή του και να πισωγυρίσουν το έργο του. Και σήμερα, εάν ο Ελληνισμός θέλει να αναταχθεί, έντιμους και ευπατρίδες σαν τον Ιωάννη Καποδίστρια έχει ανάγκη. Το επιβάλλει η εθνική αναγκαιότητα, το επιτάσσουν τα μηνύματα των καιρών...

Το εάν λυσσομανούν κριτικοί τέχνης και συμφέροντα κατά της ταινίας, δεν είναι οι τυχόν ατέλειες του Ι. Σμαραγδή, αλλά το γεγονός ότι δεν θέλουν ο λαός να μάθει ευρέως το ποιός ήταν ο Καποδίστριας, δεν επιθυμούν να πληροφορηθούν οι μάζες (και μέσω του κινηματογράφου που είναι ευρείας αποδοχής μέσο θα το μάθουν) ότι υπάρχουν ανιδιοτελείς, ανυστερόβουλοι και ασυμβίβαστοι ευπατρίδες και ότι μόνο τέτοιοι θα αναστήσουν την Ελλάδα. 

Σε μία εποχή όπου κυριαρχούν οι εθνομηδενιστές και οι προσκυνημένοι, δεν θέλουν να προβάλλονται αγέρωχα πρότυπα και ανυποχώρητοι Έλληνες που θυσιάζουν τα πάντα για την Αιωνία Ελλάδα όπως ο Καποδίστριας...

Δεν θέλουν σε καμία περίπτωση και δεν αντέχουν τη σύγκριση ενός πατριωτικού και ηθικού τιτάνα όπως ο Καποδίστριας με την πολιτική μαφία και τη γάγγραινα που διαφεντεύει σήμερα τον τόπο... Γι΄ αυτό και μόνο και λόγω της αφυπνίσεως που η ταινία προκαλεί, το έργο του Σμαραγδή είναι ανεπανάληπτο, αφού ουδείς μέχρι σήμερα απέδωσε τα οφειλόμενα στον μεγάλο και αδικοχαμένο Εθνικό Κυβερνήτη, σε αυτόν που αναλώθηκε ενάντια στην ξενοκρατία και στα συμφέροντα για την Ελλάδα που ποθούσε για την Πατρίδα που ονειρευόταν...

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ