Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ ΩΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ...

Η μέλισσα, όπως και πολλά άλλα είδη του ζωϊκού βασιλείου, απετέλεσε από τις αρχέγονες εποχές, ένα πρώϊμο μυστηριακό σύμβολο. Σε αυτό συνετέλεσαν αφ΄ ενός οι ιδιότητές της (μεθοδικότητα, εργατικότητα), αφ΄ ετέρου η ευεργετική επίδραση του εύγευστου προϊόντος που παράγει συλλέγοντας επιλεκτικά την γύρη των ανθέων... Αντίστοιχα η πεταλούδα συμβόλισε την ψυχή που αναρριχάται στους ουρανούς, ο τζίτζικας επίσης την ψυχή που εξέρχεται από το κουκούλι της κ.α. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογική παράδοση, όταν η Ρέα αποφάσισε μετά από συμβουλή της Γαίας και του Ουρανού να γεννήσει τον Δία μακριά από τον Κρόνο, ώστε να μην τον καταβροχθίσει, πήγε κρυφά και γέννησε τον Δία στο Δικταίο Άντρο, σπήλαιο στην οροσειρά Δίκτη της Κρήτης. Έπειτα ανέθεσε την προστασία και την ανατροφή του βρέφους στους Κουρήτες και τις Δικταίες Νύμφες.
Οι νύμφες Αμάλθεια και Μέλισσα, κόρες του Μελισσέα που ήταν Βασιλιάς της Κρήτης, έτρεφαν τον Δία με γάλα και μέλι. Η Μέλισσα ανέθρεψε τον Δία με ιδιαίτερη φροντίδα και επιμέλεια, ταΐζοντάς τον μέλι  ώστε να επισπεύσει την ανάπτυξή του και να διεκδικήσει την θέση του ανάμεσα στους Θεούς. Ο Δίας αγάπησε το μέλι και γι΄ αυτό μία απ΄τις προσαγορεύσεις του είναι «Μελιττεύς», προς τιμήν της τροφού του Νύμφης Μέλισσας.
Ευθύς μόλις ο Κρόνος αντιλήφθηκε τον ρόλο της Μέλισσας στην διάσωση του Δία, εξοργίστηκε και την μεταμόρφωσε σε γαιοσκώληκα. Ο Δίας την λυπήθηκε και την μεταμόρφωσε στο γνωστό σε όλους μας ομώνυμο έντομο...
Σύμφωνα με τον νεοπλατωνικό φιλόσοφο Πορφύριο, οι ιέρειες της χθόνιας Δήμητρας αποκαλούνταν Μέλισσες. Κάποτε η ίδια η θεά αποφάσισε να μυήσει στα μυστικά των τελετουργιών της μια από τις πλέον ευλαβείς ιέρειες της, την γηραιά Μέλισσα. Κάποιες γυναίκες προσπάθησαν να μάθουν τα μυστικά της μυήσεως της Μέλισσας, αλλά αυτή παρέμεινε πιστή στην Δήμητρα και δεν αποκάλυψε τίποτε. Έξαλλες από τον φθόνο, δολοφόνησαν την Μέλισσα, διαμελίζοντάς την. (Εδώ εν προκειμένω επαναλαμβάνεται το μυστηριακό δράμα του διαμελισμού του Διονύσου, του Αδώνιδος, του Οσίριδος και όχι μόνον). Όταν το αντιλήφθηκε η Δήμητρα εξαπέλυσε λοιμό στις φόνισσες, και από τις σάρκες της Μέλισσας προέκυψαν σμήνη μελισσών. Στις θυσίες προς τιμήν της θεάς Δήμητρας, προσέφεραν, μεταξύ άλλων, και μέλι. Εκτός όμως από την Δήμητρα, και για άλλες θεότητες της αρχαίας Ελλάδας είχαν θεσπιστεί μορφές λατρείας τα τυπικά των οποίων επιμελούνταν ιέρειες αποκαλούμενες Μέλισσες. Η μέλισσα ήταν ένα από τα εμβλήματα της λατρείας της Πότνιας (Δέσποινα), τίτλος αποδιδόμενος σε θεές όπως η Αθηνά, η Δήμητρα, η Αρτέμιδα και η Περσεφόνη στον Μινωικό και στον Μυκηναϊκό πολιτισμό. 
Οι ιέ­ρειες της Δή­μη­τρας, σύμφωνα με τον Πορφύριο (Περί του εν Οδυσσεία των νυμφών άντρου) ο­νο­μά­ζο­νταν Μέλισσες ως τροφοδότριες της Θεάς της Γεωργίας, έχοντας ως σύμβολο την κυ­ψέ­λη στα Ελευσίνια μυστήρια. Καθόλου τυχαία, ο Απολλώνειος ο Τυανεύς, ενετόπισε το Τροφώνειο άνδρο εκεί ακριβώς απ΄όπου εξαγόταν σμήνος μελισσών. Ο Πορφύριος σχετικά με το Τάγμα των "Μελισσών" στην Ελευσίνα, αναφέρει στο εν λόγω σύγγραμμά του σχετικά: «Τις ιέρειες της Δήμητρας,ως χθόνιας θεάς, τις αποκαλούσαν οι παλαιοί "Μύστιδας" μέλισσας, και την Κόρη την ίδια μελιτώδη και την σελήνη, επειδή είναι προστάτιδα της γεννήσεως επίσης μέλισσα την αποκαλούν. Οι ψυχές που μεταβαίνουν προς την γέννηση βουγενείς λέγονται και βουκλόπος ο θεός Ερμής ο οποίος κρυφίως ακούει την γέννηση. Έχει καθιερωθεί ως σύμβολο του θανάτου το μέλι, γι' αυτό και σπονδές με μέλι προσφέρουν στους χθόνιους θεούς, εν αντιθέσει με την χολή που αποδίδεται ως σύμβολο της ζωής. Αυτό δεικνύει ότι η ψυχή με ευχαρίστηση αποχωρίζεται το σώμα και με πικρία επανέρχεται στη νέα της ενσάρκωση ή διότι ο θάνατος λυτρώνει από τους πόνους της ζωής και η ζωή είναι επίμοχθη και πικρή». Αξίζει να αναφερθεί ότι στις ρωμαϊκές ιεροτελεστίες της λατρείας του Μίθρα, κατά την τέλεση της μύησης στο βαθμό του Λέοντα, περιέρρεαν με μέλι από κηρήθρα τον μυούμενο, παρέχοντάς του την προειδοποίηση να αποφεύγει ό,τι είναι ακάθαρτο στον βέβηλο κόσμο...
Μέ­λισ­σες αποκαλούσαν, επίσης οι ψυχές που κα­τέρ­χο­νταν προς γέ­ννηση και ε­πρό­κει­το να ζή­σουν με δι­καιο­σύ­νη τη ζωή τους, ακολουθώντας τις θεϊκές επιταγές. O Iσοκράτης αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο σύγγραμμά του "Προς Δημόνικον" (50, 52) ότι ο μαθητής οφείλει να προσομοιάζει προς την μέλισσα. Ειδικότερα αναφέρει, ως προς την αναζήτηση του αποστάγματος της γνώσεως έναν υπέροχο παραλληλισμό:  «Όπως ακριβώς βλέπουμε τη μέλισσα να κάθεται βέβαια πάνω σε όλα γενικά τα άνθη, να παίρνει όμως από το καθένα τα καλύτερα συστατικά, έτσι πρέπει να κάνουν και οι νέοι που λαχταρούν τη μόρφωση: Τίποτε να μην αφήνουν ανεξέταστο, αλλά από παντού να παίρνουν τα ωφέλιμα».
Η «Πότνια Θηρών», απεικόνιση της οποίας ενυπάρχει σε αρχαία τοιχογραφία ευρεθείσα στην Θήρα, είναι η Αρτέμιδα, οι ιέρειες της οποίας ονομάζονταν «Μέλισσαι» και ιδίως εκείνες που διακονούσαν στον ναό της Αρτέμιδος Εφεσίας...  
Ο Μνασέας ο Πατρεύς, συγγραφέας και μυστικιστής του 2ου π.Χ. αιώνα, περιγράφει το πως η νύμφη Μέλισσα πρώτη βρήκε στο δάσος μια κηρήθρα και αφού την γεύτηκε την έβαλε σε νερό και έφτιαξε ένα ποτό. Μοιράστηκε την ανακάλυψή της με τους ανθρώπους και έγινε προστάτιδα της μέλισσας, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να δώσουν στο έντομο το όνομα της Νύμφης η οποία τους δίδαξε τη βρώση του μελιού.
Η Κυψέλη αποτελεί εν κατακλείδι ένα παλαιότατο Τεκτονικό σύμβολο το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες, έλκοντας την προέλευσή του από αρχαίες παραδόσεις, αντιπροσωπεύοντας τη στοά εν εργασία...
IΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6909-75.33.72

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ & ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ ΣΤΗ ΜΕΘΕΞΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ Ο Διόνυσος (Διος Νύσος ή Διος Νους), αποκαλείται διφυής και διμήτωρ, διότι ενσαρκώθηκε δύο φορές. Την πρώτη από τον Δία και την Δήμητρα, οπότε και ομιλούμε περί του Διονύσου Ζαγρέως σε αυτή την περίπτωση. Αφού επήλθε ο διαμελισμός και ο θάνατός του, ξαναγεννήθηκε από τον μηρό του Διός. 
Ο Διόνυσος όμως αναγεννάται από τη Σεμέλη, η οποία κατακαίγεται από τη λάμψη του Διός, πριν από τη γέννηση του γιού της. Η Σεμέλη αντιπροσωπεύει την θνητή φύση η οποία κυοφορεί το θείο βρέφος και μέσω του καθαρτήριου-εξαγνιστικού πυρός αναδύεται ο αναγεννώμενος Υιός, αναδεικνύεται η θεία φύση του θεϊκού μύστη...
Ο Διόνυσος έρχεται σε βιολογική εκδήλωση έχοντας κατισχύσει με τη δύναμη του Διός επί του θανάτου. Ως μυσταγωγική θεότητα εκπροσωπείται από την άμπελο, τον κισσό και τον Οίνο που προσφέρει στους ανθρώπους ευφορία και έκσταση, ενώ η αρχέγονη μητέρα του, η Δή-μητηρ/Γη Μήτηρ/Μητέρα Γη συμβολίζει τον σίτο και τον άρτο. Οι μύθοι και οι τελετου…
ΠΕΡΙ ΤΟΥ... ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΔΕΓΜΕΝΟΥ "ΣΚΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ" ΚΑΙ ΟΙ ΕΜΠΝΕΥΣΤΕΣ ΑΥΤΟΥ.. Παρά τις σαφέστατες ελληνογενείς του καταβολές, ωστόσο εντός του Τεκτονισμού, υπάρχει μία τάση η οποία πρεσβεύει ιδέες και νοοτροπίες αντιπαραδοσιακές και αντιμυητικές. Νεωτεριστές ή αγεωμέτρητοι, αντί να αδράξουν και να εγκολπωθούν την αρχέγονη γηγενή παράδοση, αναζητούν εξ Ανατολών το φως, υποστηρίζοντας σολομωνολατρείες, χιραμολατρείες και άλλες ετερόκλητες δοξασίες οι οποίες παρεισέφρυσαν σε εποχές συγκρητισμού, συγχύσεως και διωγμών, αλλοιώνοντας καθοριστικά την αυθεντική, ιεραρχική δομή, παραδοσιακή συγκρότηση και μυητική παράδοση του Αρχέγονου Τεκτονισμού. Μη λησμονούμε ότι τα Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια, εκ των οποίων απέρρευσε ο παραδοσιακός Τεκτονισμός, αναφέρονται μόνον σε ΄Ελληνες το γένος, χρηστοήθεις και διακατεχόμενος από ευρύτητα πνεύματος, όπως άλλωστε όλες οι αρχαίες ιερατικές θεσμοθεσίες του Ελληνικού Κόσμου (Ολύμπια, Πύθια, Νέμεα, κ.α.) και αργότερα μεταλαμπαδεύθηκαν σε λαούς εντ…
ΜΕΤΕΣΤΗ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ Ο ΑΔ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΑΪΠΕΤΗΣ, 33ος, ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΣ ΙΔΡΥΤΗΣ ΚΑΙ Μ.Δ. ΤΗΣ ΕΜΣΤΕ
Μετέστη στην Αιωνία Ανατολή, στις 8 Μαίου του 2020, ο διατελέσας Ιδρυτής και πρώτος Μεγάλος Διδάσκαλος της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος και ομότιμος καθηγητής της Μηχανικής στο Τμήμα Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, Στέφανος Παϊπέτης.
Ο μεταστάς, είχε πραγματοποιήσει σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μεταπτυχιακές σπουδές στο Imperial College και είχε ανακηρυχθεί διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Η ερευνητική περιοχή του ήταν τα προηγμένα αεροδιαστημικά υλικά, ενώ τα γενικότερα ενδιαφέροντά του περιελάμβαναν την αρχαία τεχνολογία, τη φιλοσοφία, την ποίηση και τη λογοτεχνία.
Είχε πρωτοστατήσει στην ίδρυση της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος κατά το ιστορικό σχίσμα του 1986 και είχε αναλάβει τα ηνία αυτής, κατά την περίοδο 1986-1988. Η ιδιαιτερότητα σε σχέση με την προσωπικότητα και το έργο του μεταστάντος αδ. Στ. Παϊπέτη, έγκειται στο γεγον…
ΔΙΑ ΤΟΝ "ΕΝΔΟΞΟΤΑΤΟΝ" Μ. ΜΑΤΤΕ... "Eνδοξότατε", έχουμε την αίσθηση ότι κάπου έχετε μπερδέψει τα whisky club με τα φιλοσοφικά εργαστήρια και τα κομματικά γραφεία της ΝΔ της λεωφόρου Συγγρού με τον θεσμικό σας ρόλο. Άποψή μας είναι βεβαίως, αλλά οπωσδήποτε δεν μπορεί να διαλάθει της προσοχής μας το γεγονός ότι στην προσωπική σας σελίδα στο facebook, εναλλάσσατε ειδήσεις τεκτονικού ενδιαφέροντος με την προώθηση συγκεκριμένων υποψηφίων της ΝΔ, ή φωτογραφιζόσασταν με υποψηφίους του συγκεκριμένου κόμματος, φορώντας στο πέτο σας τεκτονικά εμβλήματα, γνωστής ούσης της θεσμικής σας ιδιότητας... Φρονούμε ότι δεδομένης της ιδιότητός σας, θα έπρεπε να ήσασταν πιο φειδωλός ως προς την εκδήλωση των προτιμήσεών σας, διαφυλάσσοντας το κύρος του θεσμού του Μ.Δ. και όχι μεταβάλλοντας τη σελίδα σας σε πεδίο παροχής πολιτικής γραμμής κατά τρόπο δημόσιο...  Η εναντίωσή μας, δεν αφορά τη συγκεκριμένη κομματική επιλογή, που έγινε κατά τρόπο απροκάλυπτο, η ίδια στάση θα ίσχυε εκ μέρους μας κ…
ΑΡΧΕΓΟΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΕΡΑΤΙΚΑ ΓΕΝΗ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ-ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΦΡΑΤΡΙΕΣ Στον αρχαίο Ελληνικό Κόσμο υφίσταντο ιερατικές οικογένειες, οι οποίες λειτουργούσαν τα Μυστήρια και η διαδοχή σε αυτές είχε κληρονομικό χαρακτήρα. Μεταξύ αυτών των οικογενειών διακρίνονται οι Λυκομήδες, οι Ακεστωρίδες, οι Βραγχίδες, οι Ετεοβουτάδες, οι Ευμολπίδες, οι Κήρυκες, οι Ευπατρίδες, οι Ησυχίδες, οι Κινυράδες, οι Μελαμποδίδες και άλλες, λιγότερο γνωστές Ελληνικές ιερατικές οικογένειες/αδελφότητες, στο πλαίσιο των οποίων η ιερατική ιδιότητα αποτελεί κοινό γνώρισμα της οικογένειας ή της φρατρίας  (συνεκτικός κρίκος της οποίας είναι οι δεσμοί αίματος) που μεταβιβάζεται από τον πατέρα στον υιό και ακολούθως στον εγγονό.
Στην παρούσα συνοπτική αναφορά θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε τις ανωτέρω  ιερατικές οικογένειες.
Με την εγκαθίδρυση ενός ιερού, η ιερατική φρατρία αποκτά εντοπιότητα, διαμορφώνοντας τον ιερό χώρο, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό σύμφωνα με την ομηρική αντίληψη είναι αλληλένδετος με τον ιερέα. 'Αλλωστε…
Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΝΩΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ...
Ο Γνώμων αποτελεί κατά κυριολεξίαν ένα γεωμετρικό σχεδιαστικό όργανο για τη χάραξη ορθών γωνιών και κάθετων γραμμών. Όμως ο όρος "γνώμων" χρησιμοποιείται και με μεταφορική σημασία, υποδηλώνοντας το κριτήριο που καθοδηγεί ορθά στην λήψη των εκάστοτε αποφάσεων.
Ετυμολογικώς ο όρος "γνώμων" προέρχεται από το ρήμα γιγνώσκω και συνυφαίνεται προς τη Γνώση.
Σε συμβολικό επίπεδο ο Γνώμων αποτελεί σύμβολο της Ηθικής, της Ευθικρισίας και της Ευσυνειδησίας, εμποτισμένοι από την οποία οι άνθρωποι διαπράττουν ενέργειες βάσει του νόμου της ορθής γωνίας, εμπνεόμενοι από δικαιοσύνη και ανθρωπισμό, σύμφωνα με τους ανθρώπινους νόμους και τις θεϊκές υπαγορεύσεις.
Η εφαρμογή του Γνώμωνος, του Διαβήτου και του Νήματος της Στάθμης, είναι απαραίτητα εργαλεία που οφείλουν να χρησιμοποιούν όλοι οι άνθρωποι, εάν επιθυμούν να πορευθούν στην ατραπό εκείνη που σχετίζεται με την Τιμή και την Αρετή...
Η ορθή γωνία, η οποία σχημ…
ΟΤΑΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΑΓΩΓΩΝ, ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΜΥΣΤΙΚΟ ΙΑΚΧΟ... Δεκαεπτά έτη συνεπληρώθησαν στις 23 Ιουνίου εφέτος, από την μετάσταση στην Αιωνία Ανατολή του αδ. Παναγιώτη Δ. Αναγνώστου, ενός αυθεντικού ελληνολάτρη ερευνητού του Φωτός... Ο Παναγιώτης Αναγνώστου, υπήρξε απόφοιτος της Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς, φοροτεχνικός-οικονομολόγος και εκ των πρώτων που συμμετείχαν στο Σώμα Ορκωτών Λογιστών εν Ελλάδι. 
΄Ομως οι περγαμηνές που κοσμούν την προσωπικότητά του δεν σχετίζονται προς εγκόσμιες αναγνωρίσεις της θύραθεν παιδείας, αλλά με τις μεταφυσικές του ανησυχίες και τα πνευματικά-ερευνητικά ερεθίσματα που διακατείχαν το είναι του, ερεθίσματα τα οποία απετέλεσαν το εφαλτήριο για την ένταξή του στον Τεκτονισμό, αλλά όχι μόνον... Στον Τεκτονισμό εμυήθη το 1957, μέσω της συμβολικής στοάς "Προμηθεύς", αναρριχώμενος σταδιακά και φθάνοντας να καταλάβει θέσεις Αξιωματικού της Μεγάλης Στοάς, όπως και αργότερα του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου Βαθμού του Φιλοσοφικού Τεκτονισμού. Η διαδρομή του …
ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ: Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΗΛΙΑΚΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ...Το Θερινό Ηλιοστάσιο, το οποίο προσδιορίζεται μεταξύ 20ης και 21ης Ιουνίου, αποτελεί ένα φυσικό/αστρονομικό φαινόμενο, αλλά συνάμα τροφοδοτεί μία μυσταγωγική έκφανση, οι απαρχές της οποίας χάνονται στα βάθη των χιλιετηρίδων, ούσα συνυφασμένη με την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη... Ο Ήλιος, το επιβλητικότερο ουράνιο σώμα, υπήρξε από αρχαιοτάτων χρόνων πηγή αστείρευτης θεϊκής εμπνεύσεως και αναφοράς για το ανθρώπινο γένος. Από την αρχέγονη εποχή των Σπηλαίων, και καθ΄ όλη τη διάρκεια της πορείας του ανθρώπου στη γη, η Ιστορία καταγράφει τον Ήλιο, ως Θεό, Βασιλιά, πηγή ζωής και ακατάβλητης δυνάμεως, εμπνέοντας μορφές ως τον εστεμμένο φιλόσοφο αυτοκράτορα Ιουλιανό να γράψει σχετικά ("Εις τον Βασιλέαν Ήλιον"), καθιστάμενος σημείο αναφοράς κάθε ζωτικής εκφάνσεως του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι εναλλαγές των εποχών, οι οποίες συνοδεύονται και από αντίστοιχες μεταβολές στο Ουράνιο στερέωμα, καταγράφηκαν α…